من نمی‌خواستم رد بشوم ، می‌خواستم بعدها درباره اینها بحث کنیم و من خیال‌ می‌کنم ا ینها بحثهای مفیدی است و ما نباید اصرار داشته باشیم که زود رد بشویم ، و برای خود من هم این مباحث چون تا حالا در این موضوع بحث‌ نکرده‌ام تازگی و ارزش دارد . یک شعر عربی هست که مضمونش این است : اشکی که برای معشوق ریخته شود هرچه زیاد باشد جا دارد . برای این مباحث‌ هم هرچه وقت صرف کنیم چون درباره قرآن است جا دارد و آقایان هم هر نوع‌ انتقاد و سؤالی دارند بفرمایند که من خودم هم نیازمند به چنین سؤالها و انتقادها هستم .
در نهج‌البلاغه ، حضرت علی ( ع ) تعریفی راجع به قرآن می‌فرماید که چون‌ از زبان خود حضرت علی ( ع ) هست خیلی جالب است . راجع به بعثت‌ پیغمبر است ، می‌فرماید : " « فبعث الله محمدا ( ص ) بالحق لیخرج‌ عباده من عباده الاوثان الی عبادته ، و من طاعه الشیطان الی طاعته ، بقرآن‌ ( حالا تعریف قرآن را حضرت می‌فرماید ) قد بینه و احکمه لیعلم العباد ربهم اذ جهلوه ، و لیقروا به بعد اذ جحدوه ، و لیثبتوه بعد اذ انکروه ، فتجلی لهم سبحانه فی کتابه » " خدا در کتابش تجلی کرده . این دیگر بالاترین تعریف است که هیچ کس نتوانسته این جور تعریف راجع به قرآن‌ بکند . البته این راجع به زیبایی قرآن است .
جواب : بله ، خیلی تعبیر زیبایی است از امیرالمؤمنین درباره قرآن ، می‌فرماید : " « فتجلی لهم سبحانه فی کتابه » " [١] خدا در این کتاب‌ خودش بر مردم تجلی کرد یعنی اصلا این ظهور خداست . این بهترین تعبیر درباره قرآن است .

[١] نهج‌البلاغه ، خطبه . ١٤٥