نبوت
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص

نبوت - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٩

فرض تشخیص دادن رعایت می‌کند . حیوان اجتماعی به حکم غریزه مصلحت‌ اجتماع را تشخیص می‌دهد می‌رود دنبالش و به حکم غریزه هم آن را اجرا می‌کند ، و بشر در هر دو ناحیه این نیاز را دارد ، نیاز دارد به یک‌ هدایت و رهبری که او را به سوی مصالح اجتماعی‌اش هدایت و رهبری کند ، و نیازمند است به یک قوه و قدرتی که حاکم بر وجودش باشد که آن قوه حاکم‌ بر وجودش او را دنبال مصالح اجتماعی بفرستد . می‌گویند پیغمبران برای این‌ دو کار آمدند ، هم او را به مصالح اجتماعی رهنمایی می‌کنند و هم که این‌ دومی شاید بالاتر است او را موظف می‌کنند ، یک قدرتی بر وجودش مسلط می‌کنند به نام " ایمان " که به حکم این قدرت آن مصالح اجتماعی را اجرا می‌کند ، دنبال آنچه که مصلحت اجتماعی تشخیص می‌دهد ( حالا یا به حکم وحی‌ یا به حکم عقل و علم ، فرق نمی‌کند ) می‌رود و اگر حکومت دین و حکومت‌ انبیاء در میان بشر در گذشته و حال نبود ، به عقیده اینها اصلا بشریتی‌ نبود ، یعنی اصلا امروز بشری روی زمین نبود ، بشر خودش را خورده بود ، اصلا بشر فانی شده بود . بشر بقای خودش را در روی زمین و همین تمدنی را که امروز در روی زمین دارد مدیون پیغمبران است . آنها ، هم او را رهبری‌ کردند و هم خودش را از شر خودش نگهداری کردند ، و حتی امروز هم که‌ اینهمه علم پیش رفته و عقل بشر کامل شده است باز هم نقش انبیاء محفوظ است ، یعنی همین الان هم بشر تربیتهای انسانی ای که دارد ، ارث از گذشته‌ای است که سر منشأش پیغمبران بوده‌اند ، و مقدار انسانیتی که دارد باز هم از بقایای همان تعلیمات دینی و کتابهای آسمانی است که اگر فرض‌ کنیم همین الان تأثیر کتابهای آسمانی را با یک قوه و قدرتی از روح بشر به‌ کلی بیرون بکشیم ، این مساوی خواهد بود با فنای بشریت یعنی با از بین‌ رفتن روح انسانیت به طور کلی و قهرا فنای بشریت ، بشر به صورت یک‌ موجودات درنده‌ای در خواهد آمد که هیچ روح اجتماعی نداشته باشند و همه‌ مجبور باشند با همدیگر باشند ولی نه مجموع شیرها بخواهند با هم زندگی‌ کنند ، چون خیلی تفاوت است میان افراد بشر ، مثل یک جنگلی [ خواهد بود ] که در آن عده‌ای گوسفند باشد ، عده‌ای گرگ ، عده‌ای شغال ، عده‌ای شیر ، عده‌ای ببر ، عده‌ای پلنگ ، عده‌ای شتر و عده‌ای اسب ، اینها به جان یکدیگر بیفتند و قوی ضعیف را پایمال خواهد کرد . این یک خلاصه‌ای بود که می‌خواستم در این باره عرض کنم ، چون خودم‌ نمی‌دانم که لازم هست ما درباره این مطلب زیاد بحث کنیم یا نه . این به‌ عبارت دیگر همان