تا آنوقت اصلا آب نبوده است .
گفتند ما هرگز ایمان نمی‌آوریم تا اینکه تو چشمه‌ای از زمین جاری کنی " « او تکون لک جنة من نخیل و عنب »" طمع را کمی بالا بردند ، گفتند یا اینکه تو خودت یک باغ داشته باشی که در آن باغ نخلستان و انگورستان‌ وجود داشته باشد ، درختهای خرما و تاکهای انگور زیادی باشد ( یک آدم‌ سرمایه‌داری هم اگر پیدا بشود که یک باغستان خیلی عظیمی داشته باشد خودش‌ که همه را نمی‌خورد ، می‌دهد به این مردم ) "« فتفجر الانهار خلالها تفجیرا " آنوقت بشکافی تو نهرها را در وسط آن ، شکافتنی ، نهرها جاری کنی .
اول فقط یک چشمه آب می‌خواستند که بعد خودشان بروند زراعت و کشاورزی‌ کنند ، باغ را درست کنند ، بعد گفتند نه ، تو اصلا یک باغ آماده با معجزه ایجاد کن ، نهرها هم در خلال آن خودت به جریان بینداز " « او تسقط السماء کما زعمت علینا کسفا »" یا آسمان را آن‌طوری که می‌پنداری ( لابد یعنی آنچه که در قدرتت هست ) تکه تکه بر ما فرود بیاور " « او تأتی‌ بالله و الملائکه قبیلا »" یا خدا و فرشتگان را بیاور اینجا با ما روبرو شوند و به ما بگویند که این را ما فرستاده‌ایم " « او یکون لک بیت من‌ زخرف »" . این دو تای آخر یعنی آسمان را فرود آوردن و خدا را حاضر کردن ، منفعت مادی نداشت ، فقط در لابلا ذکر کردند ، مثل اینکه برای خلط مبحث هم بوده ، باز دو مرتبه رفتند دنبال چیزی که فایده مادی برایشان‌ داشته باشد : " « او یکون لک بیت من زخرف »" و یا اینکه خانه‌ای از زر داشته باشی ، یک خانه مملو از زر . باز دوباره : " « او ترقی فی‌ السماء »" یا بالا بروی به آسمان " « و لن نؤمن لرقیک حتی تنزل علینا کتابا نقرؤه »" اما اگر تنها بخواهی بروی بالا و برگردی ، بعد بیایی‌ بگویی من رفتم بالا و آمدم ، ما قبول نمی‌کنیم مگر اینکه نامه‌ای از بالا خطاب به ما بیاوری ، خدا از بالا نامه‌ای برای ما بفرستند که ایها الناس‌ ، ای قریش ، ای - مثلا - جناب ولید بن مغیره ، ای جناب ابوسفیان ! خدمت شما عرض می‌شود که این کسی که آمده ، حامل نامه ، پیامبر ماست و از طرف ما فرستاده شده .
اینها بود مجموع خواسته‌های آنها که در این آیه ذکر شده . " « قل سبحان‌ ربی هل کنت الا بشرا رسولا »" [١] سبحان الله ، شما چه فکر کرده‌اید ؟ ! آیا من جز اینکه یک بشر رسول باشم که خدا او را به میان شما فرستاده ، چیز دیگری هستم ؟ ! این توقعات چیست که از من دارید ؟ !

[١] اسراء / ٩٠ - . ٩٣