دکتر ارانی من مکرر این تعبیرات را دیده‌ام ، معجزه را مرادف با صدفه‌ یعنی تصادف [ می‌گیرند ] ، صدفه به این معنا که یک حادثه‌ای در جهان پیدا شود بدون آنکه علتی داشته باشد یعنی ما حادثی داشته باشیم که آن حادث‌ اساسا علت نداشته باشد . معلوم است که این یک امر محالی است و اگر الهیون صدفه را به این معنا قبول کنند که حادثه‌ای پیدا شود بدون آنکه هیچ‌ علتی داشته باشد ، اولین ضربه بر خودشان وارد است و آن این است که دیگر دلیلی بر وجود خدا ندارند ، خدا را به عنوان پدید آورنده اشیاء معتقدند ، و معتقدند که هرچه در جهان طبیعت هست بلا استثناء حادث است و هر حادثی‌ و پدیده‌ای پدید آورنده لازم دارد یا لااقل - قبلا گفته‌ایم - یکی از راههای‌ استدلال الهیون که از قدیم می‌رفته‌اند همین راه بوده . معلوم است که این‌ تعریف که معجزه یعنی یک حادثه‌ای پیدا شود خود به خود ، بدون علت ، بدون اینکه یک مبدأ و قوه‌ای در به وجود آوردن آن دخالت داشته باشد ، تعریف مغرضانه است و گذشته از اینکه دلیل الهیون درباب اثبات خدا را از میان می‌برد ، آیت هم برای نبوت هیچ پیغمبری نمی‌شود . اگر یک حادثه‌ خود به خود به وجود آمده و هیچ قوه‌ای در ایجاد آن دخالت نداشته ، این چه‌ ربطی دارد به اینکه دلیل شود که این شخص پیغمبر است ؟ ! یک حادثه‌ای‌ خود به خود پیدا شده . این که معلوم است که حرف نامربوطی است . پس‌ چگونه تعریف کنیم ؟ عرض کردم که کلمه " معجزه " اصطلاح متکلمین است و در قرآن به این‌ تعبیر یعنی همان چیزهایی که ما امروز معجزه می‌گوییم با کلمه " معجزه " بیان نشده است ، با کلمه " آیت " بیان شده است . آیت یعنی نشانه ، یعنی چیزی که نشانه‌ای باشد بر صدق دعوی این پیغمبر . نه این است که این‌ پیغمبر ادعا می‌کند که من اطلاع و علم و خبر خودم را از جهان دیگر آورده‌ام‌ ؟ معجزه آن چیزی است که دلالت کند بر رابطه و اتصال او با جهان دیگر . به عبارت دیگر او ادعا می‌کند که علم و اطلاع من از جهان دیگر است ، معجزه دلالت می‌کند که او که از جنبه علم و معرفت ادعا می‌کند اتصالش را با جهان دیگر ، از جنبه قدرت هم باید نشانه‌ای از آن جهان بیاورد . متکلمین از این ، تعبیر به معجزه کرده‌اند برای اینکه یکی از لوازم آیت‌ بودن این است که مردم دیگر ناتوان و عاجزند از آوردن مثل آن ، و پیامبران هم مردم را به صورت تعجیز مخاطب قرار می‌دادند ، می‌گفتند اگر می‌توانید ، شما هم مثل این بیاورید . لهذا اسمش را گذاشته‌اند " معجزه‌ " یعنی چیزی که آشکار می‌کند ناتوانی دیگران را ، چون می‌گویند