پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٢ - تقوا سرنوشتسازترين مسأله زندگى انسانها

گرما حفظ مى‌كند و در برابر حوادث و ضرباتى كه از هر سو ممكن است وارد شود محافظت مى‌نمايد و عيوب آدمى را مى‌پوشاند، بلكه از اين نظر كه تقوا در آيات قرآن به لباس تشبيه شده، اين تعبير تناسبى با اصل سخن، كه دعوت به تقوا است دارد.

اين نكته نيز شايان دقّت است كه وجود اين نعمت‌هاى گسترده و فراوان، در تمام زندگى انسان انگيزه‌اى بر «معرفةاللّه» و سپس انگيزه‌اى براى تقوا است. چگونه ممكن است انسان نعمت را بشناسد و حرمت ولى نعمت را نگه ندارد و آشكارا به مخالفت او برخيزد؟! قرآن مجيد مى‌گويد: «يا بَنِي آدَمَ قَدْ أَنْزَلْنا عَلَيْكُمْ لِباساً يُوارِي سَوْآتِكُمْ وَ رِيشاً وَ لِباسُ التَّقْوى‌ ذلِكَ خَيْرٌ»؛ اى فرزندان آدم! لباسى براى شما فرو فرستاديم كه عيوب شما را مى‌پوشاند و مايه زينت شما است و لباس پرهيزكارى بهتر است. [١] قابل توجّه اين كه، «ريش» در اصل واژه عربى، به معناى پرهاى پرندگان است و از آنجا كه پرهاى پرندگان يك لباس طبيعى در اندام آنها است، به هر گونه لباس نيز واژه «ريش» اطلاق شده و از آنجا كه پرهاى پرندگان غالبا به رنگ‌هاى مختلف و داراى زيبايى خاصّى است، مفهوم زينت در معناى كلمه «ريش» افتاده است و از آن نظر كه تقوا، هم عيوب آدمى را مى‌پوشاند و هم او را در برابر وساوس شيطان حفظ مى‌كند و هم زينت آدمى محسوب مى‌شود، تعبير لباس در آيه فوق در مورد تقوا وارد شده است. [٢] در بيان پنجمين و ششمين وصف مى‌فرمايد: «خدايى كه حساب و شمارش را بر

[١] سوره اعراف، آيه ٢٦.

[٢] در اين كه «ريشا» در آيه فوق، چه محلّى از اعراب دارد در ميان مفسّران قرآن و شارحان نهج البلاغه گفتگو است. بعضى آن را «معطوف» بر «لباسا» دانسته و به همين دليل مفهوم آن را چيزى وسيع‌تر يا مغاير لباس دانسته‌اند، در حالى كه بعضى ديگر آن را به منزله «مفعول له» دانسته‌اند كه هدف نزول لباس بر انسان را بيان مى‌كند: نخست پوشيدن عيبها و سپس زينت ذكر شده، و معناى اخير با محتواى آيه سازگارتر است.