پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٧ - اى نگهدارنده آسمانهاى رفيع

بخش اوّل‌

الّلهمّ داحى المدحوّات، و داعم المسموكات، و جابل القلوب على فطرتها: شقيّها و سعيدها

ترجمه‌

بار خدايا! اى گستراننده گسترده‌ها، و اى نگهدارنده آسمان‌هاى رفيع، و اى كسى كه دلها را با فطرت‌هاى ويژه آفريدى: هم آنان كه سرانجام به بدبختى گراييدند و هم آنان كه سعادتمند شدند.

شرح و تفسير

اى نگهدارنده آسمانهاى رفيع‌

در اين بخش از خطبه امام عليه السّلام خداوند را به سه صفت از صفات والايش مى‌ستايد، عرضه مى‌دارد: «بار خدايا! اى گستراننده گسترده‌ها، و اى نگهدارنده آسمان‌هاى رفيع، و اى كسى كه دلها را با فطرت‌هاى ويژه آفريدى: هم آنان كه سرانجام به بدبختى گراييدند و هم آنان كه سعادتمند شدند.

(الّلهمّ داحى‌ [١] المدحوّات، و داعم‌ [٢] المسموكات‌ [٣]، و جابل‌ [٤] القلوب على فطرتها: شقيّها و سعيدها)

[١] «داحى» از مادّه «دحو» (بر وزن محو) به معناى گسترش دادن است و «دحو الأرض» اشاره به زمانى است كه خشكى‌ها تدريجا از زير آب بيرون آمدند و گسترش يافتند.

[٢] «داعم» از مادّه «دعم» (بر وزن فهم) به معناى صاف كردن كژى‌ها است و از همين رو، واژه «دعامه» به معناى ستون به كار مى‌رود.

[٣] «مسموكات» از مادّه «سمك» (بر وزن سقف) به معناى بر پا كردن و بلند نمودن است و به همين جهت اين واژه بر سقف نيز اطلاق مى‌شود.

[٤] «جابل» از مادّه «جبل» (بر وزن جبر) به معناى آفريدن است.