استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣٣ - موجبات ضمان

جواب: در صورتى كه متعلّم تمام دستورات را اجرا كرده باشد، مقصّر در واقع سبب يعنى معلّم است؛ نه مباشر.

ج) چنانچه در حادثه فوق- فرض ب- يكى از آنها (مربّى، يا فرد تحت تعليم) فوت نمايد، و ديگرى زنده بماند، حكم مسأله چيست؟

جواب: در صورتى كه احراز شود كداميك مقصّر بوده، او ضامن است. يعنى چنانچه مباشر دستورات را انجام نداده، مباشر ضامن است، و اگر معلّم كوتاهى كرده، او ضامن است، و اگر معلوم نشود كدام مقصّر بوده‌اند، ديه در ميان آنها تنصيف مى‌شود.

د) آيا مى‌توان حكم مربّى رانندگى را در مسأله فوق با مربّى شنا يكى دانست؟

چرا كه برخى از فقها معتقدند: «مربّى شنا فقط در صورتى ضامن است كه فرد تحت تعليم صغير بوده باشد. ولى در صورتى كه متعلّم كبير باشد، و مربّى شنا نيز حاضر بوده، و متعلّم غرق شود، مربّى ضامن نيست.» علّت اين فرق چيست؟

آيا وجود و عدم وجود قرارداد ضمانت براى مربّى رانندگى يا شنا، تأثيرى در حكم دارد؟

جواب: در شنا ظاهراً صور مختلفى است؛ اگر شناگر تحت تعليم صغير باشد مربّى ضامن است، زيرا سبب اقوى است. و اگر كبير باشد صور مختلفى دارد؛ در بعضى مربّى ضامن است، و در بعضى خود شناگر.

سؤال ١١٣٦- معاون جرم تا چه مقدار در جبران خسارت ناشى از جرم سهيم است؟

جواب: در صورتى كه جرم استناد به هر دو داشته باشد، به همان نسبت كه استناد دارد، ضامن است.

سؤال ١١٣٧- شخصى در زمين خود چاه آب حفر كرده، و در عمق ١٥ مترى با سنگى مواجه گرديده است. بدين جهت با موادّ منفجره، سنگ را منفجر مى‌سازد.

بعد از انفجار، عابرى به آن چاه رسيده، و جهت اطّلاع از وضعيّت آن سنگ، داخل چاه شده، و بر اثر تراكم گاز موادّ منفجره فوت مى‌كند. ضمناً صاحب چاه مانع از داخل شدن شخص متوفّى نشده، و بنا بر شهادت شاهدان، از لحظه‌اى كه شخص‌