استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٣ - زناى محصنه

جواب: منظور از جمله «ذاتاً حرام است» خارج نمودن موردى است كه بالعرض حرام شده است. مثلًا زن در حال حيض، يا ماه مبارك رمضان بر شوهرش حرام است كه اين حرمت ذاتى نيست، و لذا جماع آنها، زنا محسوب نمى‌شود؛ امّا اگر با هم عقد زوجيّت نخوانده باشند، ذاتاً حرام است. و امّا منظور از جمله «بدون شاهد و سوگند ...» اين است كه ادّعاى اشتباه كافى است، و لازم نيست او را وادار به سوگند كند، و اگر احتمال صدق وجود ندارد، سوگند بى‌فايده است. ادّعاى (اشتباه و ناآگاهى) نيز خواه در جهت حكم باشد يا موضوع، يكسان است.

زناى محصنه‌

سؤال ٩٣٢- زنى با داشتن همسر دائمى و شرعى، و تمامى شرايط يك زندگى سالم و آبرومند، و حقّ همخوابى با شوهر دائمى و رسمى خود، مرتكب عمل شنيع زنا مى‌گردد، كه اين عمل با چهار بار اقرار نزد قاضى دادگاه، و گواهى سازمان پزشكى قانونى به اثبات مى‌رسد. در حالى كه شوهر اين زن فقط يك شب (يعنى كمتر از ٢٤ ساعت) از همسر خود دور بوده، و شب قبل از سفر همخوابى داشته‌اند. حكم اين مسأله چيست؟

جواب: در صورتى كه يك شب دور بوده، اجراى حدّ زناى محصنه درباره او مشكل است.

سؤال ٩٣٣- دخترى به عقد مرد نابينايى در مى‌آيد، و مدّتى (حدود ٤٥ روز) پس از عروسى و زندگى مشترك و تمكين از زوج، او را ترك مى‌كند، دختر ادّعا مى‌نمايد كه آن مرد او را فريب داده، و برادرش را، كه از نعمت بينايى كامل بهره‌مند است، در زمان عقد به عنوان زوج معرّفى كرده است! و تقاضاهاى متعدّدى تحت عنوان فسخ نكاح و طلاق به دادگاههاى عمومى كشور تقديم داشته كه در يكى از پرونده‌ها، ادّعاى وى (فريب) مورد رسيدگى قرار گرفته و دادگاه حكم به ردّ دعواى وى و وجود علقه صحيح و شرعى زوجيّت دائم بين نامبردگان صادر كرده است، و تقاضاى طلاق‌