استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٣ - ٢- نوارهاى صوتى و تصويرى مبتذل (موسيقى)
تبديل به لهو شده است؟ يا از همان ابتدا موضوع و عنوان حرمت موسيقى، لهو بوده و هست؟ در اين صورت نظر علماى بزرگوار مبنى بر مطرب بودن را چطور توجيه مىكنيد؟
جواب: بعيد نيست آنچه فقها و مراجع در اين زمينه مىگويند، غالباً به يك ريشه بازگردد، هر چند اختلافى در الفاظ آنها وجود دارد. و آن همان است كه ما قبلًا گفتهايم: آهنگهايى وجود دارد كه در مجالس فساد نواخته مىشود، و در كنار آن غالباً هرزگىهاى ديگر وجود دارد. آهنگهايى كه گاهى از آن به موسيقى مبتذل، و گاه فسادانگيز، و گاه مطرب، تعبير مىشود. اين آهنگها هر جا، و با هر محتوايى باشد، حرام است؛ ولى آهنگهاى ديگرى هست كه چنين نيست. مانند آهنگهاى معروفى كه اشعار مختلف مذهبى، مرثيهها و موزيكهاى نظامى و ورزشى با آن نواخته مىشود، اينها حرام نيست؛ چرا كه در تعريف قسم اوّل نمىگنجد. البتّه مصاديق مشكوكى هم وجود دارد كه به درستى شناخته نمىشود، كه آيا از قسم اوّل است، يا از قسم دوّم؟ و نظر به اين كه در شبهات تحريميّه مصداقيّه اصل بر برائت مىباشد، در مصاديق مشكوك برائت جارى مىشود.
سؤال ٤٥٧- گفته مىشود: «گوش دادن به دو نوع از موسيقى شرعاً اشكال دارد؛ صداى زن، و ديگرى آهنگ مطرب؛ يعنى آهنگى كه انسان را از حالت طبيعى خارج مىسازد.
الف) در خصوص مورد اوّل؛ يعنى گوش دادن مرد به آواز زن مشكلى نيست، ولى آيا گوش دادن آواز زن براى زن هم حرام است؟
ب) در مورد دوّم بايد بگويم كه هيچ گونه آهنگى نمىتواند مرا از حالت طبيعى خارج سازد. گوش دادن به نوار موسيقى، چه با كلام و چه بىكلام، چه غمگين و چه غير غمگين، براى من چه حكمى دارد؟
جواب الف: چنانچه آهنگ و صدا مناسب مجالس لهو و فساد باشد، براى زنان هم جايز نيست.
جواب ب: معيار، افراد و اشخاص نيستند، بلكه كليّه آهنگهاى متناسب با