دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٩١
٢٢٦٧.امام على عليه السلام : بپرس تا بدانى .
٢٢٦٨.امام على عليه السلام : آن كه پرسيد ، بهره بُرد .
٢٢٦٩.امام على عليه السلام : آن كه در كودكى بپرسد ، در بزرگى پاسخ خواهد داد .
٢٢٧٠.امام على عليه السلام : دل ها قفل هايى اند كه كليدشان پرسيدن است .
٢٢٧١.امام على عليه السلام : آيا كسى نيست كه بپرسد و خود و همنشينان وى بهره ببرند؟
٢٢٧٢.امام على عليه السلام : آن كه راه را بجويد ، خواهد يافت .
٢٢٧٣.امام زين العابدين عليه السلام : از پرسيدن درباره نادانسته ها كوتاهى مكن؛ هرچند به دانش نامور شده باشى .
٢٢٧٤.امام باقر عليه السلام ـ در پاسخ به پرسش هاى ابو اسحاق ليثى ـ: بپرس و خوددارى مكن و شرم مدار كه اين دانش [١] را متكبّر و كم رو فرا نمى گيرند .
٢٢٧٥.امام صادق عليه السلام : بر دانش ، قفلى است و كليدش پرسيدن است .
٢٢٧٦.امام صادق عليه السلام ـ به حمران بن اعين هنگامى كه چيزى پرسيد ـ: مردم به خاطر آنچه نمى پرسند ، به هلاكت مى رسند .
٢٢٧٧.الكافى ـ به نقل از يونس بن عبد الرحمان از برخى يارانش ـ: از امام كاظم عليه السلام پرسيده شد: آيا مردم مى توانند پرسيدن از چيزى را كه بدان نياز دارند،وا گذارند؟ فرمود : «نه» .
[١] محتمل است كه مراد ، دانش احكام دينى باشد كه در مقام گفتگو ، براى مخاطب ، معلوم بوده است .(م)