٢٣٦٩.امام على عليه السلام : بپرهيز از كسى كه براى ستيز و جدل ، دانش فرا مى گيرد و براى ريا تفقّه (ژرفكاوى) مى كند ، به سوى دنيا مى شتابد و تقوا را رها مى كند . او از ايمان ، دور و به نفاق ، نزديك است ، از هدايت بر كنار و با گم راهى همراه است . هموست سركش گم راهى كه ره يافتگان را ياد نمى كند .

٢٣٧٠.امام على عليه السلام : اگر حاملان دانش ، آن را چنان كه بايد حمل مى كردند ، خداوند و فرشتگان و آفريدگانِ فرمان بردارش آنان را دوست مى داشتند؛ ولى آنان ، دانش را براى دنياجويى حمل كردند . پس خدا آنان را دشمن داشت و نزد مردم ، خوار شدند .

٢٣٧١.امام على عليه السلام : آنچه از دانش براى شما آشكار شد ، فرا گيريد ؛ ولى مبادا آن را براى اين ويژگى ها بجوييد : با آن با دانشمندان رقابت كنيد يا با نادانان بستيزيد يا در مجلس ها خودنمايى كنيد يا براى رياست طلبى ، مردم را متوجّه خود كنيد .

٢٣٧٢.امام صادق عليه السلام ـ در سفارش به محمّد بن نعمان ـ: اى پسر نعمان! دانش را براى سه چيز مجوى : با آن ، خودنمايى كنى يا مباهات كنى يا بستيزى ؛ و براى سه چيز آن را رها مكن : ميل به نادانى ، بى رغبتى به دانش و شرم از مردم .

٢٣٧٣.امام صادق عليه السلام : لقمان به پسرش مى گفت : پسركم! دانش را فرا مگير تا با دانشمندان رقابت كنى و با نادانان بستيزى يا خود را در مجلس ها به آن بيارايى .