٢٣٩٥.امام حسين عليه السلام : على بن ابى طالب عليه السلام در مسجد جامع كوفه بود . مردى از اهل شام برخاست و گفت : اى اميرمؤمنان ! پرسش هايى از تو دارم . فرمود : «براى فهميدن ، نه درمانده كردن ، بپرس» .

٢٣٩٦.المناقب، ابن شهر آشوب ـ در بيان سيره امام باقر عليه السلام ـ: اَبرَش كلبى با اشاره به امام باقر عليه السلام از هشام پرسيد : اين شخص كيست كه اهل عراق ، گِرد او را گرفته اند و از او مى پرسند؟ گفت : اين ، پيامبر كوفه است و او مى پندارد كه فرزند پيامبر خدا و شكافنده دانش و مفسّر قرآن است . پس پرسشى از او بپرس كه نداند . ابرش نزد او آمد و گفت : اى پسر على! آيا تورات و انجيل و زبور و قرآن را خوانده اى؟ فرمود : «بلى» . گفت : من چند سؤال مى پرسم . فرمود : «بپرس كه اگر رهجويى ، از آنچه مى پرسى ، بهره مى برى و اگر قصد آزار و درمانده كردن دارى ، گم راه مى شوى» .

٢٣٩٧.الكافى ـ به نقل از حسين بن علوان ـ: مردى درباره مزه آب از امام صادق عليه السلام پرسيد. فرمود : «براى فهميدن ، نه درمانده كردن بپرس . مزه آب ، مزه زندگى است» .