٢٥٥٠.امام على عليه السلام ـ در خطبه هنگام بيعتش و پس از آگاهى دادن درباره آ: به خدا سوگند كه جزيى ترين نشانه اى را پنهان نكردم و كوچك ترين دروغى نگفتم .

٢٥٥١.امام باقر عليه السلام : اگر دانشمندان ، نصيحت را پنهان دارند ، به خود خيانت كرده اند . اگر سرگشته اى گم راه را ديدند و او را ره ننمودند و يا مرده اى را زنده نكردند ، وه كه چه كار زشتى كرده اند ؛ چون خداوند ـ تبارك و تعالى ـ در كتاب از ايشان پيمان گرفت كه به معروف و آنچه فرمان يافته اند ، فرمان دهند و از آنچه نهى شده اند ، نهى كنند و بر نيكوكارى و پرهيزگارى هميارى نمايند و در گناه و ستم ، هميارى نكنند .

ر . ك : ص ٢١٩ (وجوب آموزش بر دانشمند) و ٢٣٣ (زكات دانش) و ٢٣٥ (برترين صدقه) و ٣٨٩ (نفى بدعت ها) .

١ / ٣

مسئوليت رهبر در آموزش

٢٥٥٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ خطاب به معاذ ، هنگامى كه او را به سوى يمن فرستا: اى معاذ! به آنان ، كتاب خدا را بياموز و آنها را به اخلاق نيكو تربيت كن ... . سپس آموزگاران را در ميان آنها پخش كن .

٢٥٥٣.امام على عليه السلام : امّا حقّ شما بر من ... اين است كه به شما بياموزم تا نابخردى نكنيد و ادب بياموزم تا دانا باشيد . [١]

[١] منظور از تعليم و تأديب را مى توان آموزش و پرورش دانست كه رهبر جامعه بدان موظّف است ؛ يعنى هم رشد دانايى ها و آگاهى ها ، و هم تربيت اخلاقى و پرورش صفات عالى و كمالى انسان . (م)