٣١٦٠.امام زين العابدين عليه السلام : حقّ آنان كه از تو دانش مى آموزند ، آن است كه بدانى خداوند عز و جل تو را در دانشى كه به تو داده و گنجينه هاى آن را بر تو گشوده ، سرپرست آنان قرار داده است . اگر در آموزش مردم ، نيك از عهده برآمدى و با آنان درشتى نكردى و تنگ نگرفتى ، خداوند ، از فضلش تو را فزونى مى بخشد و اگر دانشت را از مردم باز دارى و يا هنگام درخواست دانشت با آنان درشتى كنى ، بر خداى عز و جل سزاست كه دانش و عظمت [حاصل از آن ]را از تو بگيرد و تو را از دل ها بيندازد .

٣١٦١.امام زين العابدين عليه السلام ـ در روايتى ديگر ـ: حقّ آنان كه از تو دانش مى آموزند ، آن است كه بدانى خداوند با دانشى كه به تو عطا كرده و گنجينه حكمتى كه به تو سپرده ، تو را سرپرست آنان قرار داده است . اگر نيك از عهده برآيى و چون خزانه دارى شفيق و بنده اى خيرخواه ، نسبت به [ ديگر ]بندگانش سرپرست و شكيبايى خداخواه باشى كه هرگاه نيازمندى را ببيند ، از اموالى كه در اختيارش است به او مى دهد ، در راه هدايت هستى و براى اين ، مناسب و درخور اميدى ؛ وگرنه نسبت به او خيانتكار و نسبت به خلقش ستمكارى و به سلب نعمت و عزّتش اقدام كرده اى .