٢٤٧٢.علل الشرائع ـ به نقل از زراره و محمّد بن مسلم و بُرَيد عجلى ـ: مردى به امام صادق عليه السلام گفت : پسرى دارم كه دوست دارد از حلال و حرام از تو بپرسد . [ آيا اين چنين نيست كه ]از چيزهايى كه به كارش نمى آيد ، مى پرسد؟ فرمود : «آيا مردم از چيزى برتر از حلال و حرام مى پرسند؟».

ب ـ آنچه آموختنش شايسته است

٥ / ٤

خودشناسى

٢٤٧٣.امام على عليه السلام : شناخت خود ، سودمندترينِ دو شناخت [١] است .

٢٤٧٤.امام على عليه السلام : برترين شناخت ، شناخت انسان به خويشتن است .

٢٤٧٥.امام على عليه السلام : برترين حكمت ، شناخت انسان به خويشتن و اندازه خود را نگاه داشتن است .

٢٤٧٦.امام على عليه السلام : غايت شناخت ، اين است كه آدمى خود را بشناسد .

٢٤٧٧.امام على عليه السلام : شناخت خود ، سودمندترين شناخت است .

٢٤٧٨.امام على عليه السلام : برترين خرد ، شناخت آدمى به خويش است . هركه خود را شناخت ، خرد ورزيد و هركه نشناخت ، گم راه شد .

٢٤٧٩.امام على عليه السلام : در شناخت انسان ، همين بس كه خود را بشناسد .

[١] در حديث شماره ٢٤٤٢ آمد كه خداشناسى «برترينِ دو دانش» است و در اين حديث مى خوانيم كه «خودشناسى، سودمندترينِ دو شناخت است». احاديث شماره ٢٤٨٩ ، ٢٤٩٠ و ٢٤٩١ در واقع ، جمع بندى ميان آن دو روايت است ، بدين معنا كه خودشناسى ، ملازم خداشناسى است .