٣٢٣٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دانشمندى كه به مردم خير مى آموزد و خود را فراموش مى كند ، مانند چراغ است كه به مردم ، روشنى مى دهد و خود مى سوزد .

٣٢٣١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دانشى كه بدان عمل نمى شود ، مانند گنجى است كه از آن خرج نمى شود ؛ صاحبش در گردآورى اش خود را به رنج مى اندازد و به سودش نمى رسد .

٣٢٣٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دانش بى سود ، مانند گنجى است كه در راه خدا خرج نشود .

٣٢٣٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مَثَل كسى كه مى نشيند تا حكمت بشنود ، سپس از گوينده آن چيزى جز بدترين شنيده هايش را نقل نمى كند ، مانند كسى است كه نزد شبانى بيايد و بگويد : «براى من ميشى از گوسفندانت را قربانى كن» و او بگويد : «برو و گوشِ بهترين آنها را بگير [و بياور]» . پس برود و گوش سگ گلّه را بگيرد [و بياورد] .

٣٢٣٤.امام على عليه السلام : دانشمند عمل كننده به غير دانشش ، مانند نادان سرگردانى است كه از نادانى اش نجات نيابد .

٣٢٣٥.امام على عليه السلام : دانشمند بى عمل ، مانند تيرانداز بى زه (كمان) است .