٢١٣٦.امام على عليه السلام ـ در اشعار منسوب به ايشان ـ: {٠دانش ، زيور است . پس در پى به دست آوردن آن باش/ و همواره آن را بجوى تا هنگامى كه برگيرنده اى. ٠} {٠و بدان تكيه زن و به خدا اعتماد كن و با او بى نيازى بجوى/ و بردبار باش و با خرد استوار و خود را بپاى. ٠} {٠ملالت به خود راه مده آن گاه كه/ در دانش فرو رفته اى و در آن، غوطه ورى .٠} {٠و جوانى باش پوينده راه تقوا و باوَرَع/ دين را مغتنم شمارنده و دانش را به چنگ آورنده . ٠} {٠هركس كه به آداب خو بگيرد ، سرور مى گردد/ هنگامى كه سروران قوم درگذشتند . ٠} {٠و بدان ـ خدايت به راه آورد ـ كه دانش ، بهترين منزلت است/ كه جوياى خويش را از فضلش بهره مند مى كند . ٠}

٢١٣٧.امام على عليه السلام ـ در اشعار منسوب به ايشان ـ: {٠اگر نفس از هر اندازه نقره ريخته مى شد/ چون از فضل [علم] جلا يابد ، طلا مى گردد . ٠} {٠جوان را بزرگ زادگى نباشد ، مگر آن كه خود/ در تكميل آداب و بزرگى خويش بكوشد . ٠} {٠پس ـ فدايت شوم ـ دانش بجوى و ادب به دست آور/ تا بدان كامياب گردى ، و [ اين] جستجو را زيبا شمار . ٠}

٢ / ٢

فضيلت جوياى دانش

٢١٣٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : جوياى دانش ميان نادانان ، همچون زنده در ميان مردگان است .

٢١٣٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : جوياى دانش نمى ميرد تا آن كه به اندازه زحمتش ، از خوش بختى بهره بَرَد .