دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٠٥
٣٢١٦.امام على عليه السلام : آن كه دانشش را تباه سازد ، گرفتار امواج توفان هاى زندگى مى گردد .
٣٢١٧.امام على عليه السلام : دانش ، عذر بهانه تراشان را گسسته است .
٣٢١٨.امام حسن عليه السلام : دانش ، عذر دانش اندوزان را گسسته است .
٣٢١٩.امام صادق عليه السلام : در روز رستاخيز ، كسى بيشترين كيفر را مى بيند كه عدل را توصيف مى كند ، ولى به غير آن عمل مى كند .
٣٢٢٠.عيسى عليه السلام : شقى ترينِ مردم ، كسى است كه نزد مردم به دانشش معروف و به كردارش ناشناخته است .
٣٢٢١.عيسى عليه السلام : آنچه مى دانى ، تا به كارش نبندى ، به تو سودى نمى بخشد . بى گمان ، فراوانىِ دانش تا آن گاه كه به كارش نبسته اى ، جز بر نادانى ات نمى افزايد .
٣٢٢٢.عيسى عليه السلام : تا آن گاه كه آنچه را مى دانى به كار نبسته اى ، آموختن آنچه نمى دانى ، تو را سود نمى بخشد . بى گمان ، فراوانىِ دانش ، هنگامى كه به كار بسته نشود ، جز بر تكبّر نمى افزايد .
٣٢٢٣.عيسى عليه السلام : تا كِى راه را براى شبروان توصيف مى كنيد ، حال آن كه خود با سرگشتگان مانده ايد ؟! از دانش ، اندكى بس است و از كردار ، بسيار .
٣٢٢٤.الكافى ـ به نقل از على بن اسباط، از معصوم عليه السلام در: چه قدر بنگرم وبجويم وقوم ، غافل اند وباز نمى گردند؟ سخن از دهانشان بيرون مى آيد ، بى آن كه به دل پذيرفته باشند . خود را در معرض نفرت من قرار مى دهند و در همان حال ، از تقرّب به من براى جلب محبّت مؤمنان ، مايه مى گذارند .