٢٣٥٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركس دانش را فرا گيرد تا بدان با دانشمندان بستيزد يا پا به پاى نابخردان برود يا مردم را چپاول كند ، آتش بدو سزاوارتر است .

٢٣٥٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در سفارش به ابو ذر ـ: اى ابو ذر! ... هركس دانش را بطلبد تا بِدان ، مردم را متوجّه خود كند ، بوى بهشت را نمى يابد . اى ابو ذر! هركس دانش را بطلبد تا بِدان به مردمْ نيرنگ بزند ، بوى بهشت را نمى يابد .

٢٣٦٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : گروهى از امّت من در دين ، تفقّه (ژرفكاوى) مى كنند و قرآن مى خوانند و مى گويند : «نزد فرمان روايان مى رويم و از دنياى آنان ، بهره مى بريم و دينمان را از آنها جدا مى كنيم» ، در حالى كه چنين نيست؛ همان گونه كه از خارْبُن جز خار چيده نمى شود ، از نزديكى ايشان هم جز [ گناه] به دست نمى آيد .

٢٣٦١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركس دانش را براى دنيا و احترام مردم و بهره مندى نزد پادشاه فرا گيرد ، به بابى از آن دست نمى يابد، جز آن كه بر خودْ بزرگ بينى اش ، دست درازى اش به مردم ، تكبّرش نسبت به خدا و دورى اش از دين ، افزوده مى شود . پس چنين كسى از دانش سود نمى برد . از اين رو ، بايد باز ايستد و از حجّت آورى بر ضدّ خود و پشيمانى و رسوايى روز قيامت ، دست بكشد .

٢٣٦٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركس دانشى را بياموزد كه سزاوار است براى خشنودى خداى عز و جل تحصيل شود و او جز براى به دست آوردن كالاى دنيا نياموزد ، در روز قيامت ، بوى خوش بهشت را نيابد .