دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤١٣
٣٠١٩.امام على عليه السلام : به كار بستن دانش را وا نمى گذارد ، جز آن كه در پاداش آن ، ترديد دارد .
٣٠٢٠.امام على عليه السلام : دانش را به كار نمى بندد ، جز آن كه به فضيلت پاداش آن ، يقين دارد .
٣٠٢١.امام على عليه السلام : كسى دانش را به كار نمى بندد كه به پاداش عمل ، اطمينان ندارد .
ر . ك : ص ٣٥١ (عمل) و ٤٩٩ (دانشمندان بد) ، ج ٢ ص ٣٠٩ (شرط عمل) و ٣٣٥ (عمل) و ٤٨٧ (عمل) .
٢ / ٢٣
ادعاى دانش
٣٠٢٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه بگويد : «من دانشمندم» ، نادان است .
٣٠٢٣.امام على عليه السلام ـ در نامه اش به امام حسن عليه السلام ـ: من ، تو را به نادانى هاى گوناگون كوبيدم ، تا خود را دانا مشمارى و اگر چيزى به تو رسيد كه آن را نفهميدى بزرگش بشمارى ؛ زيرا دانا كسى است كه دريابد كه آنچه مى داند ، در برابر آنچه نمى داند ، اندك است و بدين سبب ، خود را نادان بشمارد و به مدد اين دريافت ، بر كوشش خود در جستجوى دانش بيفزايد و همواره ، جويا و شيفته دانش باشد و از آن ، بهره گيرد و در برابر دانشمندان ، فروتن و به نظر خويش بدبين ، و پيوسته خاموش ، و از خطا ، پرهيزگار و شرمگين باشد و اگر چيزى بر او در آمد كه نمى شناسد ، آن را انكار نكند ؛ چرا كه به نادانى خويش ، اقرار دارد .