دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٧٧
٢٤٥٠.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: اگر ندانى از كجا آمده اى ، نمى دانى به كجا مى روى .
٢٤٥١.امام على عليه السلام : خداوند ، بيامرزد مردى را كه دانست از كجا و در كجا و به سوى كجاست !
٢٤٥٢.امام على عليه السلام : لازم ترين دانش بر تو ، آن است كه صلاح دينت را به تو نشان دهد و مايه تباهى اش را برايت روشن سازد .
٢٤٥٣.امام على عليه السلام : سزاوارترين دانش براى تو ، آن دانشى است كه عمل ، جز بدان پذيرفته نمى شود .
٢٤٥٤.امام صادق عليه السلام : مردم را نرسد جز آن كه بپرسند و تفقّه كنند و امامشان را بشناسند .
٢٤٥٥.الكافى ـ به نقل از حارث بن مغيره ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم : آيا پيامبر خدا فرمود : «هركس بميرد و امامش را نشناسد ، به مرگ جاهلى مرده است»؟ فرمود : «آرى» . گفتم : منظور ، جاهليتِ اصلى (قبل از اسلام) است يا جاهليت نشناختن امام خويش؟ فرمود : «جاهليت كفر و نفاق و گم راهى» .
٢٤٥٦.امام صادق عليه السلام : حسين بن على عليه السلام در برابر يارانش قرار گرفت و فرمود : «اى مردم! خداوند ـ كه يادش بلند باد ـ بندگان را نيافريده است ، جز براى آن كه او را بشناسند . پس چون او را بشناسند ، عبادتش كنند و چون عبادتش كنند ، با عبادت او از عبادتِ جز او ، بى نياز شوند» . مردى به ايشان گفت : اى فرزند پيامبر خدا ! پدرم و مادرم فدايت باد ! شناخت خداوند ، يعنى چه؟ فرمود : «يعنى شناخت مردم هر زمان نسبت به امامى [١] كه اطاعتش بر آنان واجب است» .
[١] مقصود ، آن است كه بدون شناخت امام زمان ، شناخت حقيقى خداوند متعال و اطاعت از او ميسّر نيست .