٣١٩١.رجال الكشّى ـ به نقل از فضيل بن يسار ـ: امام باقر عليه السلام به من فرمود : «آيا آنچه را مردم روايت مى كنند كه على عليه السلام درباره سلمان گفته : او علم اوّل و آخر را يافته است ، بازگو مى كنى؟». گفتم : آرى . فرمود : «مى دانى منظورش چه بوده است؟». گفتم : آرى . علم بنى اسرائيل و علم پيامبر صلى الله عليه و آله . فرمود : «منظورش اين نيست ؛ بلكه منظورش علم پيامبر صلى الله عليه و آله و علم على عليه السلام و فرمان پيامبر صلى الله عليه و آله و فرمان على عليه السلام است» .

٣١٩٢.امام صادق عليه السلام : سلمان ، علم اوّل و آخر را يافت و او ، دريايى پايان ناپذير و از ما اهل بيت است .

٥ / ٩

روبيل

٣١٩٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به نقل از جبرئيل عليه السلام ـ: خداوند يونس بن مَتّى را در سى سالگى به سوى قومش فرستاد... اما از قوم يونس بن متّى عليه السلام جز دو تن او را پيروى نكردند : نام يكى از آنها روبيل بود و نام ديگرى تنوخا . روبيل ، از خاندان دانش و نبوّت و حكمت بود و پيش از بعثت يونس ، دير زمانى با وى همراه بود و تنوخا ، مردى مستضعف و عابد و زاهد و غرق در عبادت بود و بهره اى از دانش و حكمت نداشت . روبيل ، گوسفنددار بود . آنها را مى چرانْد و قوت خود را از آن به دست مى آورد و تنوخا ، مردى هيزم شكن بود و هيزم ها را بر سرِ خود ، حمل مى كرد و از دست رنج خويش ، نان مى خورد و روبيل ، به سبب دانش و حكمت و سابقه دوستى ديرينه اش ، نزد يونس ، منزلتى داشت كه غير از منزلت تنوخا بود .