دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٦١
٢٨٧٩.امام على عليه السلام : دانش بى عمل ، مانند درخت بى ثمر است .
٢٨٨٠.امام على عليه السلام : دانش بى عمل ، مانند كمان بى زِه است .
٢٨٨١.امام على عليه السلام : كمال دانش ، در عمل كردن است .
٢٨٨٢.امام على عليه السلام : سودمندترين دانش ، آن است كه به كار بسته شده است .
٢٨٨٣.امام على عليه السلام : بر دانشمند است كه به آنچه مى داند ، عمل كند . سپس به فراگيرى آنچه نمى داند ، روى آورد .
٢٨٨٤.امام على عليه السلام : بى گمان ، شما به عمل به آنچه آموخته ايد ، از فراگيرى آنچه نمى دانيد ، نيازمندتريد .
٢٨٨٥.امام زين العابدين عليه السلام : دانش ، راهنماى عمل و عمل ، ظرف فهم است .
٢٨٨٦.امام زين العابدين عليه السلام : نقش مُهر حسين بن على عليهماالسلام چنين بود : «دانستى ، پس به كار بند» .
٢٨٨٧.امام زين العابدين عليه السلام ـ در دعا ـ: پس مرا در آنچه به من الهام فرمودى ، به كار گير و در اقدام به آنچه به آگاهى اش بينايم كردى ، موفّق بدار ، تا آن جا كه به كار بستن چيزى كه به من آموختى ، از دستم نرود و اعضاى من ، در عمل به آنچه الهامم كردى ، گرانْ جانى نكنند .
٢٨٨٨.امام صادق عليه السلام : بى گمان ، روايتگران كتاب ، بسيار و رعايت كنندگان آن ، اندك اند؛ و چه بسا نيكخواه [١] حديث كه آشفته كننده نوشته است . دانشمندان ، انديشناكِ رعايت نكردن اند و نادانان ، در انديشه حفظ حديث اند . پس اين يك ، زندگى اش را مى پايد و آن يك ، هلاكت خويش را . در اين جاست كه نگهبانان ، گوناگون و دو گروه از هم جدا مى شوند .
[١] در نقل منية المريد به جاى «مستنصح (نيكخواه)» ، «مستنسخ (نگارنده)» آمده است .