٣١٥٤.معانى الأخبار ـ به نقل از حمزة بن حمران ـ: شنيدم امام صادق عليه السلام مى فرمايد : «هركس با دانشش نان بخورد ، نادار مى شود» . گفتم : فدايت شوم ! در ميان پيروان و دوستداران شما گروهى هستند كه دانش شما را مى گيرند و اين سو و آن سو مى برند و در ميان پيروانتان پخش مى كنند و متقابلاً ، آنها نيز از نيكى و جايزه و اكرام ، فروگذار نمى كنند . فرمود : «اينان ، نانخورِ دانش نيستند . نانخورِ دانش ، كسى است كه بدون آگاهى و هدايت خداوند عز و جل و به طمع كالاى پَست دنيا ، فتوا مى دهد تا حق را باطل كند» .

٣١٥٥.الكافى ـ به نقل از فضل بن ابى قرّه ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم : مى گويند : درآمد آموزگار ، حرام است . فرمود : «دشمنان خدا ، دروغ مى گويند . مى خواهند كه قرآن را نياموزند . اگر مردى [ برابر] ديه فرزندش را به آموزگار بدهد ، براى آموزگار ، حلال است» .

٣١٥٦.الكافى ـ به نقل از حَسّان معلّم ـ: از امام صادق عليه السلام درباره آموزش پرسيدم . فرمود : «براى آموزش ، مزد مگير» . گفتم : براى شعر و نامه ها و مشابه آن مى توان شرط كرد؟ فرمود : «آرى ؛ پس از آن كه به كودكان در آموزش ، يكسان بنگرى و برخى را بر برخى ديگر ، برترى نبخشى» . [١]

[١] علاّمه محمّد باقر مجلسى در مرآة العقول مى گويد: اين يكسان نگرى ، مستحب است. علاّمه حلّى در كتاب تحرير القواعد گفته است: سزاست كه آموزگار، در كار آموزش، ميان كودكان، برابر رفتار كند و به طور مساوى آنان را مؤاخذه نمايد و اين البته در هنگامى است كه براى آموزش عمومى و براى همه آنها استخدام شده باشد، خواه اُجرت يك يك آنها با هم برابر باشد و خواه متفاوت ؛ امّا اگر براى آموزش خصوصى به كار گرفته شده است، به حسب هر آنچه قرارداد كرده اند ، مى تواند در آموزش آنها تفاوت قائل شود .