فرمود : «مى گوييد : خدا ، داناتر است» . [١] امام باقر عليه السلام نيز فرموده است : «آنچه را مى دانيد ، بگوييد و آنچه را نمى دانيد ، بگوييد : خدا ، داناتر است . گاه شده است كه شخصى با بيرون كشيدن آيه اى از قرآن [براى استشهاد به آن] ، به اندازه فاصله زمين تا آسمان از [ حقيقت] دور مى افتد» . [٢] زرارة بن اعين مى گويد : از امام باقر عليه السلام پرسيدم : حقّ خدا بر بندگان چيست؟ فرمود : «آنچه را مى دانند ، بگويند و در مورد آنچه نمى دانند ، باز ايستند» . [٣] از امام صادق عليه السلام نقل شده است : «خداوند ، بندگان خويش را به دو آيه از كتاب خود ويژه گردانيده است : نگويند تا بدانند و آنچه را نمى دانند ، رد نكنند . خداى عز و جل فرمود : «أَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِم مِّيثَـقُ الْكِتَـبِ أَن لاَّيَقُولُواْ عَلَى اللَّهِ إِلاَّ الْحَقَّ؛ [٤] آيا در كتاب [ آسمانى ]از آنها پيمان گرفته نشد كه درباره خدا جز حق نگويند؟» . همچنين مى فرمايد : «بَلْ كَذَّبُواْ بِمَا لَمْ يُحِيطُواْ بِعِلْمِهِى وَ لَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيلُهُ ؛ [٥] بلكه چيزى را تكذيب كردند كه از آن آگاه نبودند و هنوز واقعيت آن براى ايشان روشن نشده بود» . [٦] از ابن عبّاس نقل شده است : هرگاه دانشمند «لا أدرى» را ترك گويد ، به هلاكتگاه

[١] سنن الدارمى : ج ١ ص ٦٧ ح ١٨١ .[٢] الكافى : ج ١ ص ٤٢ ح ٤ (كتاب «فضل العلم» ، باب «النهى عن القول بغير علمٍ») ، المحاسن : ج ١ ص ٣٢٧ ح ٦٦٠ ، بحار الأنوار : ج ٢ ص ١١٩ ح ٢٥ .[٣] الكافى : ج ١ ص ٤٣ ح ٧ ، الأمالى، صدوق : ص ٥٠٦ ح ٧٠١ ، بحار الأنوار : ج ٢ ص ١١٣ ح ٢ .[٤] اعراف : آيه ١٦٩ .[٥] يونس : آيه ٣٩ .[٦] الكافى : ج ١ ص ٤٣ ح ٨ (كتاب «فضل العلم» ، باب «النهى عن القول بغير علم») .