٢٣٠٧.امام كاظم عليه السلام : بدانيد كه سخن حكيمانه ، گم شده مؤمن است . پس دانش را ، پيش از آن كه از ميان برداشته شود ، فرا گيريد ، و از ميان رفتن آن ، به رفتن دانشمندانتان از ميان شماست .

٢٣٠٨.امام زين العابدين عليه السلام : از اين كه مرواريد گران بها را از ميان زباله دانى پست برگيرى ، دريغ مكن كه پدرم برايم روايت كرد و فرمود : «از اميرمؤمنان عليه السلام شنيدم كه مى فرمود : سخن حكيمانه ، در پى جايگاه اصلى اش آن قدر در سينه منافق بالا و پايين مى رود ، تا آن را بر زبان بياورد و مؤمن بشنود ؛ چرا كه وى شايسته آن و بدان سزاوارتر است . پس آن را مى رُبايد » .

٢٣٠٩.مصباح الشريعة ـ در آنچه به امام صادق عليه السلام نسبت داده است: حكيمان گفته اند : حكمت را از دهان هاى ديوانگان [ هم] بگير .

٢٣١٠.عيسى عليه السلام : حق را از اهل باطل بگيريد و باطل را از اهل حق مگيريد . ناقدان (جداكنندگان سره از ناسره) سخن باشيد كه بسى گم راهى با آيه اى از كتاب خدا زينت داده مى شود؛ همان گونه كه درهم مسين را با نقره ، اندود مى كنند ؛ به ظاهر يكى مى نمايند ، ولى بينايان ، آن را مى آزمايند و تشخيص مى دهند .

٢٣١١.عيسى عليه السلام ـ به حواريان فرمود ـ: «به حق مى گويم براى شما ؛ اگر چراغى را كه با قطران [١] مى سوزد ، در شبى تاريك بيابيد ، از پرتو آن روشنى مى گيريد و بوى بدش ، مانع استفاده شما نمى شود . همين گونه ، سزاست كه حكمت را از هركس كه پيش او يافتيد ، بگيريد و بى علاقگى او مانع شما نشود» .

[١] قطران ، روغنى سيّال است كه از گياه و يا از زغال سنگ گرفته مى شود و در قديم ، براى برافروختن آتش به منظور روشنايى و يا استفاده هاى ديگر به كار مى بردند (ر.ك : لغت نامه دهخدا : ذيل «قطران») .