٢٦٥٤.الأمالى ، طوسى ـ به نقل از ابوالأسود ـ: مردى از اميرمؤمنان على بن ابى طالب ، مسئله اى پرسيد . امام عليه السلام ابتدا داخل خانه اش شد و سپس خارج شد و فرمود : «پرسشگر كجاست؟» . مرد گفت : اى اميرمؤمنان! من اين جا هستم . فرمود : «پرسش تو چيست؟». گفت : فلان و فلان . پس به پرسش وى پاسخ داد . آن گاه گفته شد : اى اميرمؤمنان! ما ديده بوديم هرگاه از تو پرسشى مى شد ، مانند سكّه داغ ، تند و زود ، پاسخ را كفِ دست پرسشگر مى گذاشتى ؛ امّا امروز چه شد كه در پاسخ اين مرد ، درنگ كردى ، تا آن جا كه داخل خانه شدى و پس از بيرون آمدن پاسخش را دادى؟ فرمود : «از بول در تنگنا بودم و سه كس را رأى نباشد : آن كه از بول و غائط و كفشش در تنگنا باشد» .

٤ / ٢

آنچه مايه اشتباه مى شود

٢٦٥٥.امام على عليه السلام : آن كه در پاسخ دادن شتاب كند ، پاسخ را درنيابد .

٢٦٥٦.امام على عليه السلام : چون پاسخ ها فراوان و پريشان شود ، پاسخ درست ، پنهان مانَد .