٢٩٧٧.امام صادق عليه السلام : خداوند ، بندگانش را به دو آيه از كتابش سفارش مخصوص كرده است : اين كه تا ندانند ، نگويند ؛ و آنچه را نمى دانند ، رد نكنند . خداوند عز و جلمى فرمايد : «آيا از آنان در كتاب پيمان گرفته نشده است كه جز حق به خدا نسبت ندهند؟» و فرمود : «بلكه آنچه را به شناختش احاطه نيافته اند وحقيقت آن هنوز برايشان آشكار نشده است، دروغ مى انگارند» .

٢٩٧٨.الكافى ـ به نقل از هشام بن سالم ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم : حقّ خداوند بر خلقش چيست؟ فرمود : «آنچه را مى دانند بگويند و از آنچه نمى دانند ، باز ايستند» .

٢ / ١٤

اعتراف به نادانى

٢٩٧٩.پيامبر خدا عليه السلام ـ در مناجاتى به على عليه السلام آموخت ـ: [خدايا] تو دانايى و من ، نادان .

٢٩٨٠.امام على عليه السلام : غايت خرد ، اعتراف به نادانى است .

٢٩٨١.امام على عليه السلام : دنيا جز با نعمت ها و امتحان ها و كيفرهاى اخروى كه خداوند نهاده است يا چيزهاى ديگرى كه نمى دانى ، پايدار نمى مانَد . اگر چيزى از اينها بر تو دشوار آمد ، آن را بر ندانستن خود حمل كن كه تو در آغاز ، نادان آفريده شدى و سپس ، آموخته شدى و بسى چيزها كه نمى دانى و نظرت در آن سرگردان مى مانَد و ديده ات گم راه مى گردد و سپس ، بينا مى گردى .