٢٨٢٦.امام على عليه السلام : آفرين ، آفرين بر دانشمندى كه دانست ، پس خود را نگاه داشت و از [مرگ ]ناگهانى ترسيد ، پس فراهم آورد و آماده شد ؛ اگر پرسيده شود ، به شيوايى پاسخ مى دهد و اگر رهايش كنند ، خاموش مى ماند ؛ سخنش درست و خاموشى اش از روى ناتوانى در پاسخ نيست !

٢٨٢٧.امام على عليه السلام : منزلت دانشمند ، والاترين منزلت است .

٢٨٢٨.امام على عليه السلام : دانشمند ستيزه گر ، از نادان ياريگر بهتر است .

٢٨٢٩.امام على عليه السلام : دانشمند ، با دل و فكرش مى نگرد . نادان ، با چشم و نگاه كردن مى بيند .

٢٨٣٠.امام على عليه السلام : دانا ، نادان را مى شناسد ، چون قبلاً نادان بوده است؛ ولى نادان دانا را نمى شناسد ، چون قبلاً دانا نبوده است .

٢٨٣١.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: دو نفرند كه همه چيز برايشان آسان است : دانايى كه پايان كارها را مى داند و نادانى كه موقعيت خود را نمى شناسد .

٢٨٣٢.امام على عليه السلام : بى گمان ، خداوند ، مؤمن دانشمند ، فقيه ، زاهد ، فروتن ، زنده دل ، بردبار ، خوش خو ، ميانه رو ، با انصاف و باحيا را دوست دارد .

٢٨٣٣.امام على عليه السلام : نادان ، كوچك است ، هر چند بزرگ سال باشد و دانا بزرگ است ، هر چند كم سال باشد .

٢٨٣٤.امام على عليه السلام : دانا از نادان انصاف نمى بيند .