دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٣١
فصل دوم : فضيلت آموزش
٢ / ١
سنّت پيامبران
قرآن
«پروردگارا ! و از خود ايشان در ميانشان فرستاده اى برانگيز تا آيات تو را بر ايشان بخواند و كتاب و حكمت به ايشان بياموزد و آنها را تزكيه كند . [١] همانا كه تويى پيروزمند حكيم» .
«در ميان شما فرستاده اى از خود شما فرستاديم تا آياتِ ما را برايتان بخواند و شما را تزكيه كند و به شما كتاب و حكمت بياموزد و آنچه را كه نمى دانستيد ، به شما ياد دهد» .
«خداوند ، بر مؤمنان منّت نهاد ، هنگامى كه فرستاده اى از خود ايشان در ميانشان فرستاد ، تا آيات خود را بر ايشان فرو خوانَد و تزكيه شان كند و بدانها كتاب و حكمت بياموزد ، هر چند پيش از آن در گم راهى آشكارى بودند» .
«اوست همان كس كه در ميان مردم درس ناخوانده ، پيامبرى از [جِنس] خودشان برانگيخت تا آياتش را بر ايشان فرو خوانَد و آنها را تزكيه كند و به آنان ، كتاب و حكمت بياموزد ، هرچند كه پيش از آن در گم راهى آشكارى بودند» .
[١] تزكيه از ماده «زكى» است كه افزون بر معناى پاكى، به معناى رشد و بالندگى هم هست .(م)