٢٤١٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آنچه را رها كرده ام ، وا گذاريد . آنچه پيشينيانِ شما را هلاك كرد ، پرسيدن و اختلاف آنها با پيامبرانشان بود . پس هرگاه شما را از چيزى باز داشتم ، از آن دورى كنيد و هرگاه به كارى فرمان دادم ، به اندازه توان خود ، آن را انجام دهيد .

٢٤١١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر نبود كه بنى اسرائيل گفتند : «و بى گمان ، اگر خدا بخواهد ، ما ره يافتگانيم» ، هرگز به مقصود نمى رسيدند و اگر آنان ، گاوى از ميان گاوها مى گرفتند و آن را ذبح مى كردند ، كفايتشان مى كرد؛ ولى آنها سخت گرفتند . پس خدا هم بر آنها سخت گرفت .

٢٤١٢.مسند أبى يعلى ـ به نقل از ابن عمر ـ: شنيدم كه پيامبر خدا فرمود : «همواره ، اين عشيره قريش در امان باشند تا خويشاوندان كافر را از دينشان بازگردانند» . مردى برخاست و گفت : اى پيامبر خدا! آيا من بهشتى ام يا جهنّمى؟ فرمود : «تو در بهشتى» . سپس ديگرى برخاست و گفت: آيا من بهشتى ام يا جهنّمى؟ فرمود: «تو در جهنّمى» . سپس فرمود: «در آنچه من ساكت ماندم، شما هم ساكت باشيد واگر نبود كه همديگر را دفن نمى كرديد ، جهنّميان شما را معرفى مى كردم ، تا آنان را هنگام مرگ بشناسيد و اگر به اين كار فرمان مى يافتم ، بى گمان ، انجام مى دادم» .