فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥١ - زندگانى زيد در دوران امام باقر(عليه السلام)

بسيارى از علما از او علم آموخته اند، و از آن جمله، ابوحنيفه، بزرگ فقيهان
عراق است. امام باقر(عليه السلام) از نظر علم و دانش به پايه اى رسيد كه ديگر علما، انديشه هاى خود را با روايات امام باقر(عليه السلام) مى سنجيدند تا خطا و صواب انديشه ها روشن شود.[١]

٦. صدوق در امالى خود از ابى الجارود نقل مى كند: من در محضر امام باقر(عليه السلام)بودم كه زيد وارد شد. وقتى امام (عليه السلام) او را ديد كه به سويش مى آيد، فرمود: او سرور خاندان خويش است و انتقام خون آنها را مى گيرد، اى زيد! مادرت چه فرزند نجيبى را پرورده است.[٢]

٧. جابر جعفى مى گويد: امام باقر(عليه السلام)، چون برادرش زيد را ديد، اين آيه را خواند:

(فَالَّذِينَ هَاجَرُوا وَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ وَ أُوذُوا فِي سَبِيلِي وَ قَاتَلُوا وَ قُتِلُوا).[٣]

«كسانى كه در راه خدا مهاجرت كردند و از خانه هاى خود رانده شدند و در راه من آزار و اذيت ديدند و نبرد كردند و كشته شدند...»

سپس فرمود: «به خدا سوگند! اين برادر من از همين افراد است».

و نيز نقل مى كند: وقتى ديدگان امام باقر(عليه السلام) به زيد افتاد، اين آيه را خواند:

(يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ لِلّهِ شُهَدَاءَ بِالْقِسْطِ).[٤]