فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٧ - تبارى پاك و پيراسته

را پس از نماز صبح حضور امام(عليه السلام) آوردند. حضرت خوشحال شد و رو به ياران خود كرد و گفت: نام اين نوزاد را چه بگذاريم؟ هر كسى نامى را پيشنهاد كرد. حضرت (عليه السلام)قرآن را خواست، آن گاه آن را گشود، اولين جمله كه در آغاز ورقه بود اين بود:(فَضَّلَ اللّهُ الْمُجَاهِدِينَ عَلَى الْقَاعِدِينَ أَجْرًا عَظِيماً)[١]، آنگاه آن را بست و دو مرتبه گشود. ناگاه در آغاز صفحه اين آيه پيدا شد:(إِنَّ اللّهَ اشْتَري مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ فَيَقْتُلُونَ وَ يُقْتَلُونَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَ الإِنْجِيلِ وَ الْقُرْآنِ وَ مَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُمْ بِهِ وَ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ)[٢] آنگاه امام (عليه السلام)فرمود: به خدا سوگند، اين همان زيد است، به خدا سوگند اين همان زيد است و نام او را زيد نهاد. آن گاه امام فرمود: عُزِّيتُ عَنْ هذا المولودِ، به ما درباره اين نوزاد، تسليت گفته شده، و از شهدا است.

علت اين كه امام اين نام را انتخاب كرد، اين بود كه از پيامبر(صلى الله عليه وآله) نقل شده بود كه فرموده بود از نسل اين فرزندم، حسين، فرزندى به دنيا مى آيد كه او را زيد مى نامند و او در كوفه كشته مى شود و در محله «كناسه» به دار آويخته مى شود، سپس نبش قبر كرده و جنازه او را از قبر بيرون مى آورند، ولى براى تحويل گرفتن روح او درهاى آسمان گشوده مى شود و اهل آسمان ها به خاطر او شادمانى مى كنند و لذا، امام زين العابدين(عليه السلام) يقين كرد كه اين همان زيدى است كه پيامبر از انقلاب و شهادت او خبر داده است.[٣]