فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢١٩ - رهبران قيامهاى زيديهفصل پانزدهم
از وى پسرش ادريس بن ادريس، دولت أدارسه را در مغرب برپا كرد كه مسعودى در تاريخ خود آن را آورده است.[١]
٥. عيسى بن زيد بن على، (برادر يحيى بن زيد) كه زندگى مخفى را آغاز كرد و در سال ١٦٦ از دنيا رفت.
٦. محمد بن ابراهيم(طباطبا) كه در خلافت مأمون قيام كرد و مردم را به سوى فرد شايسته اى از خاندان پيامبر دعوت مى كرد. او سپاهيان مأمون را شكست داد و عراق را به دست گرفت و تا حجاز را زير فرمان خود آورد و حسين بن حسن بن على (افطس) در مدينه، براى او تبليغ مى كرد. وى در سال ١٩٩ از دنيا رفت.
٧. محمد بن محمد بن زيد بن على، كه «ابوالسرايا» فرمانده سپاه او بود و پيش از اين، براى ابن طباطبا تبليغ مى كرد.
وقتى محمد بن ابراهيم طباطبا درگذشت، برادرش قاسم بن ابراهيم به هند فرار كرد و در سال ٢٥٤ در آنجا درگذشت و پسرش حسين بن قاسم به يمن رفت و در آنجا قيام ديگرى را رهبرى كرد.
٨. محمد بن قاسم بن على بن عمر الاشرف فرزند على بن الحسين بن على بن ابى طالب در سال ٢١٩ در طالقان قيام كرد و مردم را به شخصى پسنديده از خاندان پيامبر دعوت مى كرد ولى دستگير شد و او را به نزد معتصم آوردند و زندانى شد.
[١] . مسعودى، مروج الذهب، ج٣، ص ٢٩٦.