فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٧٢ - خطاب به عالمان بدكردار

از ياران خدا بوديد و در شمار عالمان دين درمى آمديد كه خدا در كتاب خود آنان را به ترس و بيم از خود معرفى نموده است.

در حالى كه شما نه نادانى را ارشاد كرديد و نه گمراهى را به راه حق راهنمايى كرديد و نه براى آزاد كردن بيچارگان كارى صورت داديد و نه به پيمان هاى خدا عمل كرديد و نه براى آزاد كردن خويش از آتش دوزخ كوشيديد.

اى علماى بد! شرايط خود را در نظر بگيريد، در كار خود بينديشيد، آن چه كه مى گويم در آينده به ياد خواهيد آورد.

اى علماى بد! با سازشكارى نزد ستمگران امنيّت يافته ايد، و با همكارى با آنها به آنچه داريد، رسيديد و با مدارا نزد آنان مقام پيدا كرديد. بنابراين دين خود را فروختيد و قرآن را تعطيل كرديد، عمل شما نزد خدا حجّت بر ضدّ شماست. به زودى هنگامى كه جان به لب رسد و قيامت برپا گردد و مصيبت فرود آيد، اين را خواهيد فهميد.

اى علماى بد! گرفتارى شما از همه مردم بيشتر است، و سخت ترين كيفرها در كمين شماست، خدا با آنچه كه در نزد شما به امانت سپرده، احتجاج خواهد كرد، زيرا امور دين را در اختيار شما نهاده و مردم آنها را از شما فرا مى گيرند، و احكام خدا را از شما مى پرسند و سنن را از جانب شما مى آزمايند. پيروان شما مى گويند شما علما و دانشمندان، حجّتى ميان ما و خدا هستيد، بنابراين، بنگريد بندگان خدا را در چه جايگاهى قرار مى دهيد.

به خدايى كه جان زيد بن على در دست اوست اگر آنچه را كه مى دانستيد به مردم مى گفتيد و به حقى كه مى شناختيد دعوت مى كرديد، پايه هاى كاخ هاى ستمگران فرو مى ريخت، و ريشه آنها كنده مى شد، ولى شما آيات الهى را به