فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٧١ - خطاب به عالمان بدكردار

زودگذر دنيا را مخوريد. آنچه در نزد خداست، نيك است و جهانِ جاودان، آخرت است.

بندگان خدا! بر، از دست رفتن ايمان بگرييد، و بر عمل نكردن به قرآن مويه كنيد، به خدايى كه جان زيد بن على در دست اوست، خيرى كه اهل بيت پيامبر(عليهم السلام)به آن دسترسى نداشته باشند، به شما نيز نمى رسد، و به خيرى نمى رسيد، مگر آن كه اهل بيت پيامبر(عليهم السلام) به آن رسيده باشند.

]خطاب به عالمان بدكردار[

اى علما و دانشمندان بد! به دنيا رو آورده ايد، در حالى كه خود دنيا به شما هشدار مى دهد و شما را برحذر مى دارد، هرگاه دنيا با رفتار خود شما را پند مى دهد، او را متهم به فريب مى كنيد و هرگاه بر روى شما آغوش مى گشايد، آن را مى پسنديد هرگاه درباره خود به شما راست مى گويد، او را دروغگو مى پنداريد.

اى علماى بد! اين راهى است كه شما بر روى ستمگران گشوده ايد، و اين امنيّتى است كه شما به خائنان داده ايد و اين گواهى شما براى باطل گرايان است و شما با آنان فردا در آتش جاودانيد.

(ذلِكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَفْرَحُونَ فِي الأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ بِمَا كُنْتُمْ تَمْرَحُونَ).[١]

«اين (عذاب ها)، براى آن است كه شما در زمين به ناحق شادمانى و سرمستى مى كرديد و به سبب آن كه مغرورانه به پايكوبى و خوشحالى مى پرداختيد!».

اگر حق را به اهل حق مى سپرديد و به فضيلت اهل فضل اعتراف مى كرديد،