فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٤٤٨ - مظلوميت و سركوب علويان

از پيروزى عثمانيان بر مملوكيان در سال ١٥١٦ در جنگ «مرج دابق» رخ داد، و در اين هنگام، سلطان عثمانى نيم ميليون نفر از ملت تركيه را براى جنگ با علويان، بسيج كرد.[١]

٤ـ در سالهاى پايانى قرن هجدهم، پس از كشته شدن يك پزشك انگليسى سليمان پاشا، از سوى امپراتورى عثمانى به فرمانروايى طرابلس منصوب شد و او هر چه توانست از علويان كشت.[٢]

٥ـ در زمان حضور استعمار فرانسه در سوريه و لبنان، شيخ صالح العلى در ماه مه سال ١٩٢١ميلادى سر به شورش برداشت و در اين زمان فرانسويان به جنگى بى امان برضد علويان برخاستند، و گروه بى شمارى از آنان را كشتند و سرانجام جنگ به سود فرانسه پايان يافت و آنان، سوريه را به صورت دولتى تحت الحمايه خود درآوردند.[٣]

اينها گذشته از جنگهاى خونينى است كه ميان علويان و صليبيان اروپايى و دزدان دريايى وابسته به آنها رخ داده كه همواره در اواخر حكومت عثمانى بر سواحل شام حمله مى بردند و از علويان تلفات مى گرفتند. و نيز جنگهايى كه با توطئه سلطه گران و استعمارگران و صليبى ها، ميان اسماعيليان و علويان يا ميان قبايل علوى رخ مى داد و كشتار بسيارى در ميان آنها به راه مى انداخت.[٤]