فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٤٤٣ - مهمترين عقايد علويان

به سال ٥٤٨هـ) اين نام گذارى شهرت گسترده اى يافته بوده است.

نظريه اى نيز مى گويد، هنگامى كه سپاهيان اسلام، به فرماندهى ابوعبيده جراح مى خواستند منطقه عمومى بعلبك و حمص را فتح كنند، درخواست نيروى كمكى كردند. از عراق، خالد بن وليد و از مصر، عمرو عاص و از مدينه گروهى از شيعيان اميرمؤمنان على(عليه السلام) كه غدير خم را ديده بودند، به يارى آنان آمدند. اينان از انصار بودند و شمار آنان بيش از چهارصد و پنجاه نفر بود. اين نيروى كوچك «نصيريه» ناميده شدند و چون هر منطقه كه توسط نيرويى فتح مى شد، به نام همانها خوانده مى شد، اين كوهستان را به نام آنان «كوهستان نصيره» ناميدند. و كم كم همه كوهستان هايى كه علويان در آن ساكن بودند از كوه لبنان تا انطاكيه، همگى «جبال علويين» يا «جبال نصيريه» ناميده شد.[١]

مهمترين عقايد علويان

منابع مورد اعتماد مى گويند كه عقايد علويان با عقايد شيعه اماميه اثناعشريه هيچ تفاوتى ندارد، و در كتاب ها ثبت شده است.[٢]

در قرن اخير كه علويان تا حدودى از حالت ترس و سركوب شدگى، بيرون آمدند، و فضاى بازى براى اظهار عقايد خود، يافتند. برخى از دانشمندان آن ها به تأليف كتاب هايى پرداختند و عقايد آن ها را شرح دادند كه اينك، نمونه هايى از آنها را مى آوريم: