فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٠٦ - انقلاب زيد دنباله انقلاب حسين بن على(عليهما السلام)فصل چهاردهم

دست به انقلابى نمى زد كه در آن، جان خود و يارانش را فدا سازد، مگر اين كه در آن، يك مصلحت عمومى باشد، مصلحتى كه مورد رضاى خدا و رسول(صلى الله عليه وآله)او و امام زمان او باشد.

آنچه مى تواند اين حقيقت را روشن سازد، مطالبى است كه در اين مورد، يادآور مى شويم:

١. سخنان پيامبر(صلى الله عليه وآله) و عترت او درباره زيد

٢. سخنان او در آغاز نهضت

اينك هر دو را بررسى مى كنيم:

رسول گرامى(صلى الله عليه وآله) كشته شدن وى همراه با ياران را پيش بينى كرده و فرموده است: آنان بدون حساب وارد بهشت مى شوند و در روايت ديگر، او را مظلوم اهل بيت(عليهم السلام) دانسته و فرمود او هم نام محبوب خانواده ما (زيد بن حارثه) است.

همچنان كه اميرمؤمنان وقتى در محلّه «كناسه» كوفه بود گريست و اشك ريخت و يارانش را گرياند به خاطر اين كه فرزندى از فرزندان او در اينجا به دار آويخته مى شود.

امام باقر(عليه السلام) برادر بزرگتر او مى فرمود: او سرور خاندان و كسى است كه انتقام خون آنان را مى گيرد، اين كلمات، حاكى از آن است كه وى با يك انگيزه دينى قيام كرده كه شايسته اين همه تكريم گشته است.[١]

اين كلمات و نظائر آنها[٢] كه در مصادر ياد شده در پاورقى فراوان ديده