فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١١٧ - ٣ الصفوة

مى گويد: مقصود از:(والله يَعصِمُكَ مِنَ النّاسِ)اين است كه «والله يمنعك منهم».[١]

٢. او در تفسير آيه (فَاسْأَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ)[٢] مى نويسد:[٣] زيد بن على گفت: ما اهل ذكريم.

آنچه يادآور شديم بر دو چيز دلالت دارد:

مؤلف شيعى بوده و گزينش امام را در روز غدير از جانب خدا پذيرفته است. و اين كه مرجع علمى بعد از رحلت رسول خدا(صلى الله عليه وآله)، اهل بيت پيامبر هستند.

٣. در تفسير آيه (وُجُوهٌ يَوْمَئِذ نَاضِرَةٌ * إِلَى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ)[٤] كه دستاويزى براى مجسمه است. صريحاً مى گويد: «معناه مشرقة و ناضرة، منتظرة للثواب».[٥]

اين يك نگاه گذراست كه ما بر تفسير غريب، منسوب به زيد داشتيم ولى با بررسى موارد ديگر مى توان مؤلف را بيش از اين شناسايى كرد.

٣. الصفوة

اثر سوم علمى كه از زيد به يادگار مانده، كتابى است به نام «الصفوة» كه بيانگر فضايل اهل بيت(عليهم السلام) و برترى آنان بر ديگران در تمام قلمروهاست، و اگر فساد در ميان جامعه رخنه كرده به خاطر اين است كه رهبرى را از آنان گرفته و به ديگران داده اند. اين كتاب به وسيله ناجى حسن در چاپخانه آداب نجف اشرف