فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١١٥ - ٢ تفسير غريب القرآن

مراسيل صحابه و قياس تكيه نموده است. از اين جهت، فقه اين كتاب، شبيه فقه اهل سنت شده است و به همين جهت محمد بخيت مصرى، پيرو مذهب ابى حنيفه مقدمه اى بر اين كتاب نوشته و يادآور شده كه مطالب اين كتاب با مذهب ابى حنيفه كاملاً موافقت دارد و آن گاه مى گويد: من درباره چنين كتابى كه با مذهب ما موافق است، چه بگويم؟[١]

٢. تفسير غريب القرآن

مقصود از غريب قرآن، لغات مشكل قرآن است و پيامبر گرامى(صلى الله عليه وآله) و امام على(عليه السلام) و شاگرد او ابن عباس، پيوسته غريب قرآن را تفسير كرده اند، اتفاقاً نافع بن ازرق كه از سران خوارج است٢٧٧ سؤال گرد آورد كه همراه با همكار خود، براى ابن عباس فرستاد، و او همه را پاسخ داد.[٢]

شايد نخستين كسى كه درباره غريب قرآن، كتاب نوشته، ابان بن تغلب بن رياح بكرى باشد كه در سال ١٤١درگذشته است. وى از اصحاب امام سجاد و امام باقر و امام صادق(عليهم السلام) است و در پيشگاه آنان مقام و منزلتى داشت، و حتى براى خود، قرائت مستقلى دارد كه قرّاء با آن آشنا هستند.[٣]

ولى اگر نسبت غريب قرآنى كه اخيراً چاپ شده و به وسيله دكتر حسن محمد تقى حكيم تحقيق شده، به زيد صحيح باشد، بايد زيد را نخستين فرد دانست كه در اين ميدان گام نهاده است. اتّفاقاً اگر غريب القرآن زيد را با كتاب