فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٠٤ - شاگردان زيد بن على
عقبة بن اسحاق سلمى مى گويد:
منصور فرزند معتمر در ميان مردم مى گشت و براى زيد بن على بيعت مى گرفت.
از ليث نقل شده كه مى گويد: منصور نزد ما آمد و ما را به خروج با زيد بن على دعوت كرد، سپس از چند نفر نقل مى كند كه سفيان ثورى زيدى بوده است، نضر بن حميد كندى مى گويد: روزى كه خبر شهادت زيد به مدينه رسيد، ديدم سعد بن ابراهيم سخت گريست و اندوه چهره اش را پوشاند و هفت روز در خانه نشست، سپس از امام صادق(عليه السلام) نقل مى كند كه فرمود: عموى من راهى را در پيش گرفت كه پدران او در پيش گرفته بودند. دوست داشتم من نيز كار عمو را انجام دهم. آنان كه در ركاب زيد كشته شدند، به سان كسانى هستند كه در كربلا در ركاب حسين(عليه السلام) كشته شدند.[١]
ابن عماد حنبلى مى گويد: از افرادى كه با زيد بيعت كردند، منصور بن معتمر، محمد بن عبدالرحمن ابن أبى ليلى و هلال بن خبّاب الارت و ابن شبرمه و مسعر بن كدام و ديگران.[٢]
كسانى كه اين افراد را زيدى معرفى كرده اند تأييد نهضت را با پيشوايى در اصول و فروع اشتباه گرفته اند. شكى نيست كه زيد از شيعيان خالص بوده و به امامت بلافصل جد بزرگوارش على(عليه السلام)معتقد بود. اگر اين افراد كه نهضت او را تأييد كردند نه اين كه پيشوايى او را در اصول و فروع پذيرفته باشند، در حالى كه آنان بر تسنن خود باقى بودند.
[١] . السياغى، الروض النضير، ج١، ص ١٠٤. به نقل از (جلاء الابصار) حاكم جِشُمى بيهقى.
[٢] . ابن عماد حنبلى، شذرات الذهب في اخبار بن ذهب، ج١، ص ١٥٨ .