او وفاى عهد را با سر كند سودا ولى خون به دل از كوفيان بيوفا دارد حسين‌
دشمنانش بى‌امان و، دوستانش بيوفا با كدامين سر كند؟ مشكل دو تا دارد حسين‌
سيرت آل على با سرنوشت كربلاست هر زمان از ما يكى صورت نما دارد حسين‌
آب خود با دشمنان تشنه قسمت مى‌كند عزّت و آزادگى بين تا كجا دارد حسين‌
دشمنش هم آب مى‌بندد به روى اهل بيت داورى بين با چه قومى بى حيا دارد حسين‌
بعد ازينش صحنه‌ها و پرده‌ها اشك‌ست و خون دل تماشا كن چه رنگين سينما دارد حسين!
ساز عشق‌ست و به دل هر زخم پيكان زخمه‌اى گوش كن عالم پر از شور و نوا دارد حسين‌
دست آخر كز همه بيگانه شد، ديدم هنوز با دم خنجر نگاهى آشنا دارد حسين‌
شمر گويد گوش كردم تا چه خواهد از خدا جاى نفرين هم به لب ديدم دعا دارد حسين‌
اشك خونين گو بيا بنشين به چشم (شهريار) كاندرين گوشه عزايى بى‌ريا دارد حسين «١»
داغ حسين (ع)
محرّم آمد و نو كرد درد و داغ حسين گريست ابر خزان هم به باغ و راغ حسين‌
هزار و سيصد و اندى گذشت سال و هنوز چو لاله بر دل خونين شيعه، داغ حسين‌
به هر چمن كه بتازد سموم باد خزان زمانه ياد كند از خزان باغ حسين‌
هنوز ساقى عطشان كربلا گويى كنار علقمه افتاده با اياغ حسين‌
اگر چراغ حسينى به خيمه شد خاموش منوّرست مساجد به چلچراغ حسين‌
خدا به نافه خلدش دماغ جان پرداشت كه بوى خون نكند رخنه در دماغ حسين‌
فراغ از دو جهان داشت با فروغ خداى خداى را چه فروغى‌ست در فراغ حسين‌
يزيد كو كه ببيند به ناله قافله‌ها گرفته از همه سوى جهان سراغ حسين «٢»
متأسفانه آثار عاشورايى استاد شهريار در مقايسه با ديگر آثار فاخر و ماندگار او از فخامت كمترى برخوردارند و از نظر ساختارى و محتوايى چندان استوار و بلند به نظر نمى‌رسند.