خاموش محتشم! كه از اين نظم گريه خيز روى زمين به اشك جگر گون كباب شد
خاموش محتشم! كه فلك بس كه خون گريست دريا هزار مرتبه، گلگون حباب شد
خاموش محتشم! كه به سوز تو آفتاب از آه سرد ماتميان، ماهتاب شد
خاموش محتشم! كه ز ذكر غم حسين جبريل را، زروى پيمبر حجاب شد
تا چرخ سفله بود، خطايى چنين نكرد بر هيچ آفريده، جفايى چنين نكرد
اى چرخ! غافلى كه چه بيداد كرده‌اى؟ وزكين چها درين ستم آباد كرده‌اى‌
بر طعنت اين بس است كه با عترت رسول بيداد كرده خصم و، تو امداد كرده‌اى‌
اى زاده زياد! نكرده است هيچ گه نمرود، اين عمل كه تو شداد كرده‌اى‌
كام يزيد داده‌اى، از كشتن كشتن! بنگر كرا به قتل كه دلشاد كرده‌اى؟!
بهر خسى كه بار درخت شقاوت است در باغ دين چه با گل و شمشاد كرده‌اى؟
با دشمنان دين نتوان كرد، آن چه تو با مصطفى و حيدر و اولاد كرده‌اى‌
حلقى كه سوده لعل لب خود نبى بر آن آزرده‌اش زخنجر بيداد كرده‌اى‌
ترسم تو را دمى كه به محشر برآورند از آتش تو، دود به محشر درآورند «١»
١٤. نظيرى نيشابورى‌
زندگينامه‌
محمدحسين (نظيرى) نيشابورى از شعراى بلند آوازه زبان فارسى است. وى از بزرگ‌زادگان نيشابور بود و از راه تجارت امرار معاش مى‌كرد.
وى از آغاز جوانى به سرودن شعر پرداخت و در زمان كوتاهى شهرت سخنورى او سراسر خراسان و ديگر شهرهاى ايران را فرا گرفت.
نظيرى در آستانه نيمسالى از زادگاه خود بيرون آمد و چندى در كاشان و آذربايجان اقامت گزيد و سرانجام راه ديار هند را در پيش گرفت و با وجود شاعران نامدارى همانند: عرفى و