معاصر داشت، اين فرصت را در اختيار او قرار داد تا به مدد استعداد خدادادى به تكميل معلومات ادبى خود بپردازد.
او بارها بر اين نكته پاى مى‌فشرد كه زند
كاروان شعر عاشورا ٥٣٨ ٧. احتشامى هونه‌گانى، خسرو ..... ص : ٥٣٧
گى‌اش در آغاز جوانى به رشته گره‌خورده‌اى مى‌مانست كه اميدى به گشودن آن نداشت تا آن كه با هدايت يكى از شاعران آل اللّه (ع) دست نياز و توسل به دامان كريمه اهل بيت حضرت فاطمه معصومه (س) زد و در حرم نورانى آن حضرت با خداى خود صادقانه پيمان بست كه از آن پس جز در مسير ولايت و محبّت اهل بيت (ع) گام برندارد و استعداد ذاتى خود را در قلمرو شعر آيينى و مناقب و مراثى ذوات مقدس حضرات معصومين (ع) به كار گيرد، و از آن تاريخ به بعد بود كه شاهد جهش ناگهانى و تحسين برانگيز او در عرصه شعر آيينى و دفاع مقدس بوديم و زندگى او نيز در سايه عنايت كريمانه و گره‌گشاى آن بانوى بزرگوار سامان نسبتاً درخورى يافت.
آقاسى به سال ١٣٨٤ بر اثر بيمارى قلبى درگذشت و دوستداران آثار خود را به سوك نشاند. او ساده شعر مى‌گفت و ساده زندگى مى‌كرد و از تكلّف‌ها به دور بود. خدايش بيامرزاد و با اولياء خود محشورش كناد!
از آقاسى مجموعه شعر مستقلّى به چاپ نرسيده است. ما اين دو سروده او را از نوار پياده كرديم و براى ثبت در اين اوراق برگزيديم:
آن شب كه بتان نماز خواندند ما را به حريم راز خواندند
بر كف دف و بر لبانِ شان كف از دلبر دلنواز خواندند
دستى به درِ نياز برديم با غمزه خود به ناز خواندند
مطرب به ره عراق مى‌زد در گوشه‌اى از حجاز خواندند:
ما شيعه آل مصطفاييم آيينه كربلا نماييم‌
اى تشنهْ شهيد سربريده دل از سر و از پسر بريده‌
در ظهر عطش مگر چه ديدى كز جان و جهان نظر بريدى‌
اى آب حيات دين احمد (ص) وى كشتى امّت محمد (ص)
تو نوح تمام ماسوايى تاج سرِ عرش كبريايى‌