آن شهر بزيست و به كسب دانش پرداخت و با عرفان و صاحبدلان در آميخت. حاج ميرزا حسن پس از فراغت از تحصيل به سير و سياحت پرداخت و به هندوستان و حجاز سفر كرد و بيشتر با مشايخ اهل طريقت آن ديار در آميزش بود. از آن پس سفرهايى به نقاط ايران كرد تا سرانجام به شيراز رفت و به صفى على شاه ملقب گرديد. پس از آن به تهران آمد و رحل اقامت افكند تا آن كه در بيست و چهارم ذيقعده سال ١٣١٦ قمرى بدرود حيات گفت. قبرش در خانقاهى است كه مريدانش در خيابان صفى على شاه ساخته‌اند.
صفى‌على شاه مردى اديب و شاعرى سخن سنج بود و در نظم انواع شعر توانا و استاد بود.
از تأليفات اوست: ١. زبدة الاسرار ٢. عرفان الحق ٣. بحر الحقايق ٤. ميزان المعرفة ٥. تفسير منظوم قرآن (كه در حقيقت بزرگ‌ترين و مهم‌ترين اثر او به شمار مى‌رود) ٦. ديوان اشعار ...»
سبك شعرى‌
طبع صفى اصفهانى بيشتر به قالب مثنوى متمايل بوده و آثار منظوم خود را در سبك عراقى سامان داده است. «١» آثار منظوم وى به سبب احاطه‌اى كه به مقولات عرفانى حكمى و سلوكى داشته سرشار از مفاهيم بلند عرفانى و معرفتى است.
دامنه تاثير آثار عاشورايى صفى اصفهانى‌
صفى اصفهانى در منظومه عاشورايى زبدة الاسرار خود اين حادثه خون نگار را از بعد عرفانى و معرفتى مورد تجزيه و تحليل قرار داده و با قرائت عرفانى از فرهنگ عاشورا، آغازگر حركتى نو در قلمرو شعر عاشورا به شمار مى‌رود. هر چند پيش از او نيز تنى چند از عرفاى شاعر در اين زمينه آثارى به دست داده‌اند، ولى منظومه مستقلى همانند او در تبيين عرفانى اين حركت الهى نيافريده‌اند و عمان سامانى كه شهرت بلامنازع خود را مرهون منظومه عاشورايى‌اش موسوم به گنجينة الاسرار است با تأثيرپذيرى از منظومه زبدة الاسرار سروده. صفى اصفهانى به آفرينش اين اثر ماندگار در همان وزن عروضى توفيق يافته و به خاطر جاذبه‌هاى بيانى خود گوى سبقت را از او ربوده است.