نسل اميّة را، همه بدنام روزگارفرّ و شكوه آل على جاودان نگر نفرين و طعَنِ زاده مرجانه و يزيددر هر ديار بشنو و بر هر زبان نگر نام شكوهمند حسين و درود اوبر هر زبان به عرصه گيتى، روان نگر مى‌خواست خصم تا كه نماند نشان ازوهر جا به يمن دولت حق زاو نشان نگر شاهى كه بُد برهنه تن او به روى خاك‌از طاق عرش بر سر او سايبان نگر ماهى كه مى‌تپيد چو ماهى به موج خون‌برتر جلال مرقدش از فرقَدان «١» نگر هيچ اعتماد (جذبه)! بر اين روزگار نيست‌در دهر غير دولت حق، پايدار نيست «٢»
٤٩. شرافت، سيد محمدجواد
در سال ١٣٦٠ در شهر قم به دنيا آمد. و تحصيلات دوره متوسطه را به پايان برد و هم‌اكنون در حوزه علميه قم به تحصيل علوم دينى اشتغال دارد. وى از چهره‌هاى جوان و با استعداد شعر آيينى است. و آينده روشنى را از هم اكنون مى‌توان براى او پيش بينى كرد.
شب عاشورا
پريشانم وَ مى‌دانم برادر! كه فردا بى تو مى‌مانم، برادر!
تيمّم مى‌كنم بر خاك راهت نماز صبر مى‌خوانم برادر!
شام عاشورا
مى‌سوخت دلش، وَ پيكرش مى‌لرزيد در آتش كينه، خيمه‌ها را مى‌ديد
شب بود، ولى از آسمان چشمش خورشيدترين ستاره‌ها را مى‌چيد
زبان حال حضرت سكينه (س) با حضرت علىّ اصغر (ع)
گفتم به عمو: برو كمى آب بياور يك جرعه از آن جارى ناياب بياور
او رفته كه با مشكِ پر از آب بيايد لب تشنه من! فقط كمى تاب بياور
نذر حضرت ابوالفضل (ع)
اى جان تو در نهايت شيدايى شيدايى تو، در اوج بيهمتايى‌
خوانده‌ست به كودكى برايت مادر با نام حسين بن على، لالايى‌
***
در آه كودكان گم مى‌شد آهت كنار شط قدم مى‌زد نگاهت‌
و جارى بود اى زيباى غمگين غزلْ مرثيّه در چشم سياهت‌
٥٠. شرمى كاشانى، محمّد (شرمى)
حاج محمد شرمى كاشانى از چهره‌هاى نام‌آشناى محافل مذهبى كاشان بود و عمر خود را در تعظيم از شعائر اسلامى به پايان برد و حاصل يك عمر دلدادگى و شيفتگى او به سالار شهيدان و شهداى كربلا (ع) سوگسروده‌هايى است كه از او به جاى مانده و در مجموعه‌هاى اشعار آيينى او به چاپ رسيده است.
او در سال ١٣٧٢ بدرود حيات گفت و به لقاى حق شتافت، رحمة اللّه عليه.
از دوازده بند عاشورايى او، يك بند را جهت درج در اين تذكره عاشورايى برگزيده‌ايم:
در سوگ سالار شهيدان (ع)
در خاك و خون چو آن بدن نازنين فتاد بى اختيار، زلزله در ماء و طين «١» فتاد
تاريك شد ز ابر الَم قرص آفتاب‌چون نيّر سپهر امامت زِ زين فتاد آن سان زمين به لرزه درآمد كه در سَمايكباره در ملايكه بانگ انين «٢» فتاد گفتى فتاد از حركت چرخ پرشتاب‌يا روى خاك، قُرطه عرش «٣» برين فتاد هم ز آن بُروز، محور هفت آسمان تپيدهم ز آن ظهور، رعشه به هفتم زمين فتاد بر تن دريد جامه غم، حضرت مسيح‌زآن غلغله كه در كره چارمين «٤» فتاد