ك
كاروان شعر عاشورا ٥٣٠ ٣. آقاسى، محمدرضا ..... ص : ٥٢٩
شتى نوح محبّت، خضر ميدان بلا موسىِ همت كه از بيضاش، ثعبان بايدا
نفس معراج شهادت، ليلة الاسراى قرب مصطفى شأنى كه حسّانش ثناخوان بايدا
صفدر كرّار منصب، حيدر عمران نسب كِش به صفّين جلالت چرخ ميدان بايدا
معنىِ خُلق حَسن، مصداق: انّى مِن لِوَحشَ الثدّه كه درين معنيش برهان بايدا
آن كه گر شمشير قهر آرد برون در روز رزم آفرينش را سراسر ترك امكان بايدا
آن كه هستى ز التهاب تيغ تيزش در ستيز توده خاكستر اندر شعله پنهان بايدا ...
چون بر آرى دست احسان روز جود از آستين نهرى از عمّان فيضت بحر عمّان بايدا ...
طفل اجلالت چو دست آرد به چوگان جلال از حقارت چرخ گردون كوى ميدان بايدا ...
با چنين شوكت نمى‌دانم چرا جسمت ز كين چاك چاك از خنجر و شمشير و پيكان بايدا
پيكرى كز نازكى از لاله پهلو مى‌گرفت يا رب! اندر خون چرا چون لاله غلتان بايدا؟ ...
بهر آبى آن‌كه جان از دست و، دست از تن بداد با چه جُرم آغشته در خون زار و عطشان بايدا؟
زينب، آن خورشيد عفّت را- كه جاريه است- سر چرا بى معجر و، گيسو پريشان بايدا
گر كسى با چشم انصاف اين مصيبت بنگرد همچو من از ديدگان تا حشر گريان بايدا ...
روزگارا! خانه‌ها ويران نمودى، لاجرم زين ستم بر خاندانت خانه ويران بايدا
در گلستان مصيبت، بلبلى همچون (شباب) در عزاى شاه مظلومان، غزلخوان بايدا ...
تا جهان را ز اقتضاى دور گردون پى ز پى نور و ظلمت، رنج و راحت، وصل و هجران بايدا:
وقتِ احباب تو همچون گل قرين خرّمى بخت اعداى تو چون سنبل پريشان بايدا «١»
٥١. مدّاح شوشترى‌
(سده چهاردهم)
زندگينامه‌
از زندگينامه مداح شوشترى اطلاعى در اختيار نداريم جز اين كه قسمتى از اشعار او در حاشيه ديوان وفائى شوشترى (متوفاى ١٣٠٣ ه. ق) به چاپ رسيده است. نامش ميرزا عبدالرّسول، نام پدرش ملا عبداللَّه و تخلّص شعرى‌اش «مداح» بوده و از تخلّص او پيدا است‌