را به دست مى‌آورد كه بعدها جلد و محفظه آن به دست كتاب شناسان خارجى مى‌افتد، ولى هم اكنون اصل كتاب زينت بخش موزه رضا عباسى است. «١»
از داورى شيرازى به جز كليات اشعارش كتب و رساله‌هايى باقى مانده كه رساله در معانى و بيان و بديع به زبان عربى، رساله در علم عروض و آيين سخنورى و فرهنگ بزرگ تركى به فارسى از مهم ترين آنها است و متاسفانه هيچ كدام به چاپ نرسيده است.
وى سرانجام در سن ميانسالى و به سال ١٢٨٣ ه. ق در اثر بيمارى «دِق» بدرود حيات گفت و در جوار مزار پدرش در حرم شاهچراغ شيراز آرميد.
ديوان وى در چهار دفتر به ترتيب تقدم و تاخر زمانى شامل: قصايد، غزليات، قطعات، مسمطات، تركيب‌بندها و مثنوى‌ها به اهتمام دكتر نورانى وصال تدوين و منتشر شده است. «٢»
سبك شعرى‌
داورى شيرازى ادامه دهنده متقدمين و از پيروان نهضت بازگشت ادبى است. در قصيده از سبك خراسانى در غزل از سبك عراقى و در مثنوى غالباً از شيوه عبدالرحمان جامى سود جسته است.
دامنه تاثير آثار عاشورايى‌
داورى شيرازى داراى آثار مناقبى و ماتمى بسيارى است و مراثى او در سوگ سالار شهيدان و شهداى كربلا از حال و هواى خاصى برخوردار است.
مسلما بالندگى شعر عاشورايى امروز تا حد زيادى مرهون تلاش شعراى آيينى در سده‌هاى پيشين است و اگر اهتمام آنان به سرودن مراثى پيرامون واقعه كربلا نبود مسلما امروز با حلقه‌هاى گسيخته‌اى در شعر عاشورا رو به رو بوديم كه كار را براى اهل تحقيق دشوار مى‌ساخت و داورى شيرازى از اين اصل كلى مستثنى نيست.
برگزيده آثار عاشورايى‌
در ديوان چاپى داورى شيرازى به قالب‌هاى متنوع شعرى بر مى‌خوريم كه در مراثى شهداى كربلا سروده شده ولى ما به نقل يك غزل مرثيه و تركيب بند عاشورايى او بسنده مى‌كنيم: