جا داشت شاه مظلوم گويد به طفل معصوم كاى داغدار محروم! خو كن به سوگوارى‌
چندان گريست زينب بر كشته برادر كز شش جهت فراتى شد از سرشك جارى‌
كلثوم، اشكباران گفتا زداغ ياران كاى چرخ بر اسيران وقت است رحمت آرى‌
(عنقا) نه من ننالم از شور راست نالان درين گلستان چون من بود هزارى‌
اى پشت دين احمد! پر شد ز كفر، عالم وقت است دست غيرت از آستين بر آرى «١»
٣٠. محمود خان صباى كاشانى‌
(١٢٢٨- ١٣١١)
زندگينامه‌
محمود خان صباى كاشانى فرزند محمد حسين خان (عندليب) كاشانى، نوه فتعلى خان صبا از قصيده سرايان بنام دوره ناصرى است. وى در تهران به دنيا آمد و در همان شهر نيز در سن ٨٣ سالگى بدرود حيات گفت. نياكان او از طايفه دنبلى آذربايجان بودند كه در زمان كريم خان زند به عراق مهاجرت كردند.
چون زادگاه جد او- فتحعلى خان صبا- د
كاروان شعر عاشورا ٣٩٨ ٣١. نير تبريزى ..... ص : ٣٩٦
ر كاشان بوده از اين روى به كاشانى معروف شده است. وى علوم متداول زمانه خود را در محضر عموى دانشمندش- محمد قاسم خان فروغ به كمال آموخت و در اواخر سلطنت محمد شاه قاجار (١٢٥٠- ١٢٦٤) به سمت پيشكارى اللَّه قلى‌خان ايلخانى، والى بروجرد و لرستان و نواده دخترى فتحعلى شاه، برگزيده شد، سپس به دربار ناصرالدين شاه (١٢٦٤- ١٣١٣) راه يافت و به لقب (ملك الشعرايى) پدر و جد خود موسوم شد.
محمود خان صبا در هنر پيكر تراشى، نقاشى، منبت كارى، خوشنويسى و موسيقى نيز از نوادر عصر خود به شمار مى‌رفت و هم‌اكنون نمونه‌هايى از تابلوهاى نقاشى او در موزه كاخ گلستان موجود مى‌باشد. «٢»
اغلب ديوان اشعار او كه حاوى ٢٦٠٠ بيت مى‌باشد، قصايدى است كه در ستايش سلاطين و حكام زمانه سروده شده اوست.